De Bunnahabhain was de tweede whisky in de proeverij met zes Islay’s die dit jaar zijn uitgekomen bij de Whiskykoning. Wederom een botteling van The Ultimate, wat min of meer inhoudt dat het geen dure fles zal zijn. Vaak zijn de bottelingen van The Ultimate vrij ok, met uitschieters naar erg goed.

Geur:
Pleisters en jodium. Verkoold hout, bielzen. Heel licht vanille en zoetheid. De geur blijft een beetje dun. Het medicinale komt gepaard met een zout luchtje, dus je hebt zoet en zout tegelijk. Kan mooi werken, maar ik word er niet dol enthousiast van.

Smaak:
De smaak is veel zoeter dan je zou verwachten na de geur die voornamelijk zout was. Na een paar seconden in je mond wordt de Bunnahabhain wat pittiger, wat peperiger. Nu komt ook de turf wat meer naar voren.

Finish:
Ineens proef je hoe een kampvuur ruikt. Dit had ik niet verwacht! Erg drogend, en de finish blijft ook langer hangen dan de Bowmore die hiervoor geproefd werd. Ik haal behalve de brandende houtlucht er niet veel meer uit.

De gehele whisky wordt iets voller van smaak als je er wat water bij doet, meer zoetigheid, meer turf. Al met al wordt ik er niet heel enthousiast van, omdat ie vrij dunnetjes smaakt op 46%, en ik ben van mening dat op 46% geen water nodig moet zijn. Ook het heen en weer springen qua smaken en geuren bevalt me niet heel erg. Er mag best een verrassing in een whisky zitten, maar deze pakt niet goed uit. Al met al geen slechte whisky, maar ook niet iets waar ik enthousiast van wordt.

Bunnahabhain 12, 30-12-1997 – 05-02-2010, Heavily Peated, The Ultimate, 46%, 32,50

Geur: 5
Smaak: 6
Afdronk: 5
Ervaring: 5
Prijs/Kwaliteit: 8

Totaal: 29