De nieuwe 25 jaar oude Caol Ila! Hier heb ik naar uit gekeken. Het is voor een Diageo botteling ook niet duur om hier zo’n 160 euro voor te vragen. Wel een berg geld, maar als je af en toe ziet wat ze durven te vragen voor een fles whisky valt dit reuze mee. Nu maar hopen dat ie lekker is!

Geur:
Klein beetje scherpe rook. Hooi en droog gras. Van die stal luchten die je wel eens ruikt bij een boerderij, maar dan zonder de stront. Ik ruik ook iets van melkchocolade met hazelnoten. En oud hout. Er zitten wat sherry vaten doorheen die volgens mij hun beste tijd gehad hebben. De romigheid van de chocolade is iets wat ik wel vaker bij Caol Ila proef, maar dan minder zoet. De sherryvaten brengen de noten en de cacao, maar ook de houtlucht. Met water komt anijs los. Pluspuntje daarvoor.

Smaak:
Warm. Een winters gevoel in je mond alsof je op dit moment niets liever zou doen dan met je sloffen aan bij de openhaard gaan zitten. Rozijnen, gedroogde pruimen. Niet zo veel rook als je soms proeft, maar in dit geval is dat niet zo verbazend (Caol Ila turft niet zo intens als anderen en de leeftijd haalt de scherpe randjes eraf). De smaak is iets dunner dan ik hoopte. Het oude hout is gelukkig in de geur blijven hangen en proef ik niet. De romigheid is ook hier weer aanwezig.

Finish:
De smaak blijft lang hangen, maar er gebeurt niet zo veel. Wel is de wrange, drogende houtsmaak er weer.

Ik kan niet zeggen dat ik enthousiast ben. Er zitten lekkere smaken in. Er zitten typische Caol Ila smaken in. De rokerigheid is wat ingetogen, wat ik niet verkeerd vind bij Caol Ila, maar die ouwe vatenlucht ben ik niet blij mee. Iets te drogend, net iets te dun. Zonder de houtlucht zou ie makkelijk 4 sterren gehaald hebben!

Caol Ila 25, 43%, +/- 160 euro

Geur: 6
Smaak: 8 
Afdronk: 7
Ervaring: 6
Prijs/Kwaliteit: 7

Totaal: 34 punten