De laatste van de Islay tasting vorige week. Ik ben helemaal vergeten erover te bloggen, dus bij deze een erg verlate post over deze knaller. Supernova is een serie Ardbeg’s die ooit begonnen via de website, het Ardbeg Committee. Daarna zijn ze in het reguliere traject ook beschikbaar gemaakt. Net als Bruichladdich Octomore een enorm geturfde variant op wat ze normaal doen. Deze is ongeveer op 100 ppm (Parts Per Million) phenol gestookt.

Het aantal molekulen phenol wordt altijd voor het distilleren gemeten in de wash. Dit maakt verder natuurlijk niet zoveel uit, maar het PPM statement is dus nagenoeg nooit de hoeveelheid phenol in de daadwerkelijke whisky.

Geur:
Zware, scherpe rook. Turf en ook ammoniak. Zo’n scherp bijtende lucht. Niet onaangenaam, maar voornamelijk apart. Verder vrij licht, zoals Ardbeg hoort. Bloemig en bitter. Ook wat muffe citroen.

Smaak:
Zoals te verwachten bij zoveel turf en alcohol onwijs scherp. Het duurt vrij lang voor je mond hieraan went, maar dan krijg je witte druiven en vanille.

Finish:
Wederom erg fel. Bitter, tikje geschaafd wit eiken. Ook openhaard as.

Met water wordt de smaak wat zwaarder en krijg je meer geuren van leer, zout en jodium. Geen slechte whisky, maar wel enorm scherp en niet heel veel diepgang. Toch vind ik de 2010 editie wel lekkerder dan de 2009 variant. Alsof ze deze beter gedistilleerd hebben dan de vorige. Het punt is alleen dat je alsnog flink betaalt voor een whisky van een jaar of zeven. En dan is het lang niet zo goed als de Octomore Orpheus.

Ardbeg Supernova 2010, 60,1%, +/- 88,50

Geur: 8
Smaak: 7
Afdronk: 7
Ervaring: 7
Prijs/Kwaliteit: 5

Totaal: 34