De derde whisky in de BBR proeverij was een Benrinnes. De whisky komt van een Diageo distilleerderij die nagenoeg nooit onder eigen naam gebotteld wordt. Af en toe komt er een onafhankelijke Benrinnes uit, zoals deze. Bij mij staat Benrinnes bekend als een gesherry’de whisky, maar deze kwam overduidelijk uit een Bourbon vat.

Geur:
Eerst een tikje ammoniak en citroengras. Daarna komt een wat vollere geur van vanille en meloen. Vrij zoet, na het eerste rare geurtje

Smaak:
Hier is van de ammoniak niets te merken, hij is zelfs vrij vettig en stroperig. Totaal niet wat ik verwacht had. De citroensmaak en de vanille lijkt een soort rode draad te worden.

Finish:
De afdronk wordt iets pittig, de smaak van witte peper. Verder gebeurt er niet zo gek veel.

Eigenlijk de derde whisky in de proeverij die eigenlijk niet zo bijzonder is. De Bladnoch en Glengoyne hebben me geen reden geboden om ze op mijn wishlist te zetten en deze zal er ook niet op komen. Na het ‘kattenbak’ geurtje helemaal in het begin verrast ie wel, maar het is niet zozeer dat je er erg blij van wordt.

Benrinnes 16, 1991, 46% Berry Bros. and Rudd, € 62

Geur: 5
Smaak: 6
Afdronk: 6
Ervaring: 4
Prijs/Kwaliteit: 4

Totaal: 25