De laatste whisky uit de proeverij en een mooie om mee af te sluiten. Of ik het een goede beslissing vind om deze whisky, van 46%, na een op vatsterkte te zetten weet ik niet, maar qua smaak komt het wel uit. De intensiteit blijft misschien een beetje achter, maar dat is te verwachten.

Geur:
Vrij scherp toch nog. Ook wat frisse tonen, maar verder vrij gesloten.

Smaak:
Wat wrange rook, en iets fruitig. Niet alleen de citroenigheid, die je normaal verwacht van Bourbon vaten, maar zelfs iets van banaan. Niet zo medicinaal als de meeste Laphroaigs die ik ken.

Finish:
Hele volle finish, hier pas de medicinale smaken die ik verwachtte. De zoetheid blijft echter ook aanwezig.

Ik denk dat ik mijn mening over wat oudere Laphroaigs bij moet stellen, want elke keer als ik er een proef van een jaar of 18 tot 20 is het qua smaak altijd lichter en frisser dan ik verwacht. Ik ben meer de zware turvige en vlezige geuren gewend, en blijkbaar verliest Laphroaig dat wat naarmate de leeftijd hoger wordt, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Lagavulin.

Laphroaig 18, 1990, Berry Bros. and Rudd, 46%, 88 euro

Geur: 5
Smaak: 7
Afdronk: 6
Ervaring: 6
Prijs/Kwaliteit: 7

Totaal: 31 punten