Longrow is het geturfde merk van Springbank, met een stevige turf invloed, officieel op 55 PPM, net zoiets als Ardbeg. Normaal gesproken zijn ze beschikbaar als verschillende 10 jaar oude, en af en toe komt er een aparte finish of rijping uit. De Tokaij van een paar jaar geleden werd over het algemeen verschrikkelijk gevonden, en mede daardoor heb ik hem nog niet geproefd. De Gaja Barolo was echter een geweldige whisky, ondanks de jonge leeftijd van 7 jaar.

De 18 jaar oude was een gelimiteerde uitgave van een paar jaar geleden die toentertijd zo’n 160 euro moest kosten. Inmiddels is die prijs behoorlijk opgedreven tot soms ver boven de 200 euro.

Geur:
Op afstand ruik je hem al, als je hem inschenkt. Flink rook met een goede lading zout en mineralen. Alsof je op een strand met grote, natte kiezels zit in de wind. Ook lijkt het wel een soort olierook in te zitten wat hem iets machinaals geeft, maar wel van die oude machines zoals in het spoorwegmuseum. Ik hou er wel van!

Smaak:
Felle peper in de smaak, maar die wordt snel zachter om ruimte te geven aan weer die zanderige geur met zout zeewater. Ook hier weer mineralig en zwaar. Ook zit er een soort hooi-smaakje aan.

Finish:
De afdronk is licht drogend met een olieig mondgevoel. De finish wordt langzaam feller, wat meestal precies andersom gebeurt. Een gave, lange finish dus.

Ondanks dat dit een behoorlijk prijzige whisky is voor zijn 18 jaar is het wel echt een belevenis. Een geweldige geur en smaak die je zomaar niet zal vergeten. Het erg turfgehalte komt niet altijd naar voren, in ieder geval niet op de manier zoals Ardbeg of Laphroaig dat heeft.

Kleine tip van de sluier: Er staat na de zomer een nieuwe Longrow 18 gepland bij Springbank. Of die net zo geweldig als deze gaat is natuurlijk de vraag…

Longrow 18, 46%, 1990/2008, +/- 200 euro.
Deze whisky is onder andere te koop bij Jurgen’s Whiskyhuis.

Geur: 10
Smaak: 9
Afdronk: 9
Ervaring: 10
Prijs/Kwaliteit: 0

Totaal: 38 punten