De verleiding in een Oostenrijks koffiehuis (hoe bedenk je het) is een zware Speysider waar ik weinig ervaring mee heb. Sterker nog, het was in Schotland in mei dat ik een whisky van deze stokerij voor het eerst proefde. Het is er een waarvan nagenoeg niets uitkomt onder het originele label, en zelfs onafhankelijke bottelingen zijn redelijk zeldzaam.

Geur:
De geur begint enorm verwarmend en verwelkomend. Het koffiehuis kan ik plaatsen. Niet zozeer de koffiegeur, maar wel die van het gebak wat daarbij hoort. De geur van warm gebak, net uit de oven en chocolade en kaneel zijn zeer aanwezig. Er zit ook een lichte bite van peper in. Heel mooi complex en mooi in balans.

Smaak:
Het mondgevoel is wat dunner dan ik verwachtte en wat pittiger. Er zit flink wat cayenne peper in de smaak die het een totale verrassing maakt. De zoetigheid van de geur is er ook wel maar die wordt even overstemd door de peper en hoe pittig deze is.

Finish:
De finish brengt weer dat gebak-zoete met kruiden. Kaneel en kruidnagel? Het doet me denken aan chocoladetaart met mole.

Er aparte whisky, die vrij zwaar in de geuren en smaken is. De peperigheid in de mond zorgt voor een tegenhanger van dat zware, wat de balans ten goede komt. De smaak is niet te afwijkend, omdat alle geuren er ook nog zijn, maar eventjes op de tweede rang plaatsnemen. Ik had deze al eens eerder geproefd tijdens het maken van de samples en toen was ik al onder de indruk. Dat ben ik nog steeds.

41.42: Seduction in an Austrian coffeehouse. 23 jaar, 1986, 57,3%. € 99

Geur: 10
Smaak: 9
Afdronk: 9
Ervaring: 9
Prijs/Kwaliteit: 9

Totaal: 46 punten