Voor zover ik weet bottled Blanton’s altijd Single Barrels, maar ik vond het toch de moeite waard om te vermelden. Op deze whisky wordt geen leeftijd genoemd, en gezien met enkele vaten werken kan ik me voorstellen dat dat ook wel een beetje kan fluctueren.

De Blanton’s flessen hebben me nooit echt aangesproken, in bolle, gefaceteerde flessen met een tinnen jockey op de dop. Laatst bij Liquid Gold in Haarlem wist de uitbater me ook nog uit te leggen dat in de linker onderhoek van het kleine beelde ook nog een letter staat uit het woord ‘blanton’s’ zodat je zelfs de doppen per editie nog in achtvoud kan sparen.

Geur:
Het eerste wat opvalt is dat het een vrij lichte geur is met karamel, wederom dat munt-achtige, maar ook banaan en nat hout.

Smaak:
De smaak is droog met peper, tabak en pure chocolade. Het gevoel wat ik erbij krijg is dat het niet om een vatsterkte gaat. Het smaakt allemaal een beetje dun. Alsof er teveel water bij zit.

Finish:
Het eerste wat me opvalt zijn aardbeien, met wat kruiden en tabak. De smaak blijft wel redelijk lang hangen en is niet zo zoet als ik verwacht had.

Deze Blanton’s kon me niet zo boeien eigenlijk. Het labeltje van de Bottle-Share kon me niet vertellen om welke serie Blanton’s het ging, wel een hoop data over het vat, het pakhuis en wanneer de fles gevuld is. Ik weet dus niet precies om welke Blanton’s het gaat, maar tot nu toe ben ik niet bijzonder enthousiast.

Blanton’s Single Barrel. Varianten tussen € 25 en 45.

Geur: 6
Smaak: 5
Afdronk: 7
Ervaring: 5
Prijs/Kwaliteit: 0

Totaal: 23 punten