Malt Fascination

De verleiding in een Oostenrijks koffiehuis (hoe bedenk je het) is een zware Speysider waar ik weinig ervaring mee heb. Sterker nog, het was in Schotland in mei dat ik een whisky van deze stokerij voor het eerst proefde. Het is er een waarvan nagenoeg niets uitkomt onder het originele label, en zelfs onafhankelijke bottelingen zijn redelijk zeldzaam.

Geur:
De geur begint enorm verwarmend en verwelkomend. Het koffiehuis kan ik plaatsen. Niet zozeer de koffiegeur, maar wel die van het gebak wat daarbij hoort. De geur van warm gebak, net uit de oven en chocolade en kaneel zijn zeer aanwezig. Er zit ook een lichte bite van peper in. Heel mooi complex en mooi in balans.

Smaak:
Het mondgevoel is wat dunner dan ik verwachtte en wat pittiger. Er zit flink wat cayenne peper in de smaak die het een totale verrassing maakt. De zoetigheid van de geur is er ook wel maar die wordt even overstemd door de peper en hoe pittig deze is.

Finish:
De finish brengt weer dat gebak-zoete met kruiden. Kaneel en kruidnagel? Het doet me denken aan chocoladetaart met mole.

Er aparte whisky, die vrij zwaar in de geuren en smaken is. De peperigheid in de mond zorgt voor een tegenhanger van dat zware, wat de balans ten goede komt. De smaak is niet te afwijkend, omdat alle geuren er ook nog zijn, maar eventjes op de tweede rang plaatsnemen. Ik had deze al eens eerder geproefd tijdens het maken van de samples en toen was ik al onder de indruk. Dat ben ik nog steeds.

41.42: Seduction in an Austrian coffeehouse. 23 jaar, 1986, 57,3%. € 99

Geur: 10
Smaak: 9
Afdronk: 9
Ervaring: 9
Prijs/Kwaliteit: 9

Totaal: 46 punten

Afgelopen weekend is de derde editie van Connosr Distilled uitgekomen. Het gratis online whisky magazine van Connosr, wat op zijn beurt weer een gratis online whisky social network is.

Ik heb deze editie nog niet gelezen, maar wat me meteen opviel is dat bij de kerstcadeautjes wish-list een link staat naar Amazon.uk, waar je voor maar 16,80 pond (ongeveer 20 euro) The World Atlas of Whisky kan bestellen. Supergoedkoop!

Het is weer zover. Vorig jaar heeft Michiel Wigman, van Dutch Whisky Connection bekend gemaakt dat maarliefst 185 van zijn flessen uit de Shurguard gestolen zijn. Uiteraard heeft iedereen zijn ogen open gehouden om te zien of ze ergens op veilingen, marktplaats of ebay opdoken, maar zonder enig resultaat.

Shurguard wil niet helpen omdat niet bewezen kan worden dat ze gestolen zijn, behalve met de videobeelden die ze niet vrijgeven, en de politie had het te druk om eraan mee te helpen.

Gisteren ontving ik van de beste man wederom een email, met wederom bericht dat er dit keer 345 flessen van zijn collectie zijn ontvreemd. Wederom uit de Shurguard. Niet dezelfde cel in het gebouw. Alle sloten zijn van de deur verwijderd en de gehele opslag is leeggeruimd door de dieven. Verschrikkelijk nieuws natuurlijk, voorals als je ziet om wat voor prachtige whisky’s het gaat.

Michiel heeft aangekondigd per direct te stoppen met het verzamelen van whisky en zich alleen nog bezig te gaan houden met de open flessen voor de stand op whisky festivals. Erg jammer dat het op deze manier tot zo’n einde moet komen van iemand die ‘s werelds grootste collectie Springbank whisky’s had.

Aan iedereen die dit leest het vriendelijke, doch urgente verzoek om de ogen open te houden bij het aanschaffen van 2e hands whisky. Ter volledigheid zal ik hieronder de lijst met gestolen flessen plaatsen. Hoe meer exposure, hoe meer kans dat er ooit nog iets van teruggevonden wordt.

Stolen december 2010

Uiteraard heeft de lange arm der wet het ‘te druk’ om zich met deze zaak te bemoeien. Geen dwangbevel om de videobeelden vrij te geven van Shurguard, dus geen verzekering, dus niemand die iets doen. Oom agent, bedankt weer.

Eergisteren plaatste ik een berichtje over de sluiting van www.whiskysamples.eu. Ik heb daarover contact gehad met Luc Timmermans, de ‘uitbater’ van het bedrijfje. Hij heeft me ingelicht over de omstandigheden waaronder het bedrijf ermee ophoudt.

Hier een citaat uit het bericht van Luc:

• Teveel logistiek werk
• Geen enkele support van importeurs/distillers
• Mensen die denken dat ik niet de ‘genuine’ whisky zou afvullen

Ik ga mijn collectie nu lekker zelf leegdrinken 😉

Het eerste punt is iets waar ik een beetje over mee kan praten door de Bottle-Shares. Tot nu toe vind ik het nog leuk, maar ik kan me voorstellen als je het per sample moet doen op bestelling dat het heel anders uitpakt.

De andere twee punten zijn natuurlijk heel erg jammer, maar ik kan me voorstellen dat het dan op den duur erg vervelend wordt als niemand je verder wil helpen of je niet eens vertrouwd.

Het minste wat ik kan doen is Luc heel veel plezier wensen met het leegdrinken van zijn collectie! Hopelijk komen er nog wel meer zulke initiatieven, anders kan de aanschaf van echt exclusieve samples wel eens erg lastig worden!

Een Bottle-Share botteling welke een beetje een risico was. De distilleerderij heeft een tijd een wat mindere periode gehad, en deze whisky stamt uit het midden van die periode. Echter zijn er ook af en toe juist hele mooie dingen vandaan gekomen.

Geur:
Lichte rokerigheid, en iets kazigs. Soort rookkaas, maar niet alleen dat. Ook een geurtje van alcohol. Lichte turf, voornamelijk heide en bloemen. Veldbloemen en gras.

Smaak:
Fel rokerig, maar toch licht. Niet de zware rook die je van bijvoorbeeld Lagavulin. Stro, licht drogend. Brandende heide. Zachte turf maar ook citroen en wat fris fruit.

Finish:
Eerst heel fel, maar dat duurt maar eventjes. Daarna room, kazig. Bloemenstelen. Een lange finish die vooral bloemen en turf combineert.

Een OK whisky, niet meer en niet minder. Er zitten wat mooie smaken in en er zitten een aantal mindere smaken en dat maakt het moeilijk. Veel meer kan ik er niet van maken. Het is wel een vrij typische whisky voor de distilleerderij waar hij vandaan komt, dus ik denk dat veel mensen hem wel herkennen.

3.162: Makes you want to sing. 17 jaar, 1992, 56%, 93 euro

Geur: 6
Smaak: 7
Afdronk: 6
Ervaring: 6
Prijs/kwaliteit: 3

Totaal: 28 punten

Ondanks dat het de maand van de feestdagen is gebeuren er natuurlijk ook minder leuke dingen. Recentelijk zijn er 2 sluitingen aangekondigd. Gelukkig niet van distilleerderijen, maar van een slijter en een webshop.

Slijterij en Wijnhandel Vonk, Krommenie
Willem Woudt houdt het voor gezien in Krommenie. De beste man en zijn vrouw beginnen inmiddels op leeftijd te raken en willen het rustiger aan gaan doen. Daarom hebben ze besloten om, voor zover bekend, de oudste slijter van de Zaanstreek te gaan sluiten. December is de laatste maand, met een mogelijke uitloop van zo’n twee weken (afhankelijk van de resterende voorraad).

Lees hier meer.

http://www.whiskysamples.eu
De webwinkel van Luc Timmermans met 3cl samples van erg exclusieve whisky’s houdt het ook voor gezien. Ik heb nog geen extra informatie van Luc gekregen maar ik vermoed dat het te maken heeft met een gebrek aan animo. Tevens is het zo dat, alhoewel Luc zo ongeveer de eerste was met de verkoop van kleine samples, hij niet meer de enige is. Dit maakt het natuurlijk moeilijk om dit kleinschalig aan te pakken.

Mocht ik nog meer informatie over www.whiskysamples.eu verkrijgen zal ik deze plaatsen.

Tot de definitieve sluiting geven beide winkels 20% korting op hun assortiment. Ergens voel ik me dan schuldig om juist dan tot aankoop over te gaan, maar ik ga toch maar even kijken. Misschien alvast even een gat slaan in het whiskybudget van 2011…

Ik had een sampletje van deze mooie fles besteld bij Master of Malt. Een die normaal een stevig eindje boven mijn budget ligt. Wederom uit 1981, gekocht om wat moois te proeven op mijn verjaardag. Ik heb niet zoveel ervaring met Glenfarclas behalve wat ik zoal lees in tijdschriften en boeken.

Geur:
Je proeft dat het een wat oudere whisky is. Veel subtiele smaken en de alcohol heeft een stapje naar de achtergrond gemaakt. Amandelspijs, vanille en drop. Op de achtergrond komen ook nog wat citrus en macademianoten op.

Smaak:
Zacht en romig, creme brulee, later komt er wat pit in met voornamelijk wat subtiele kruiden die het wat pittiger maken. Het mondgevoel is dik. De ‘smaken van whisky’ zijn er gelukkig wel. Een wat moeilijk te ontcijferen whisky, maar extra complexiteit mag ook wel, met de leeftijd en prijs.

Finish:
De finish is lang en zacht. Vanille. Smaken die ik nog niet eerder gevonden heb in deze whisky zoals hars, boenwas.

Niet voor bij het toetje op kerstavond, maar ALS het toetje op kerstavond. Vergeet het grand-dessert. Vergeet het chocolade ijs. Deze drink je na je hertenbiefstuk bij het haardvuur.

Alles wat ik geproefd heb maakt me zeer positief. Er is echter een groot nadeel aan deze whisky, en dat is een concurrent. Van Ultimate is er een ‘Mystery Speyside’ uit 1966 (!) die hetzelfde smaakprofiel biedt als deze Family Cask (als mijn geheugen nog een beetje dient), maar ongeveer 80 euro goedkoper is. Buiten dat snap ik wel dat ie zo duur is.

Glenfarclas 1981 Family Cask, 52,4%, +/- 240 euro

Geur: 9
Smaak: 9
Afdronk: 10
Ervaring: 9
Prijs/Kwaliteit: 5

Totaal: 42 punten

Een whisky van Orkney. Dat staat gewoon op de fles. Je houdt dan welgeteld 2 keuzes over en uit de smaakomschrijving en het fotootje op de SMWS website kom je er vrij rap achter om welke distilleerderij het gaat.

Wat mij betreft is dit niet een atypische van deze distilleerderij, maar wel een verrassende whisky. Ik had hem wat zwaarder, donkerder en ietsje rokeriger verwacht. Simply Delicious is overigens een enorm terechte benaming.

Het is de jongste whisky uit de Bottle-Share, met 10 jaar oud. Dat maakte me aanvankelijk een beetje sceptisch over hoe deze zich zou houden ten opzichte van de rest, maar die angst heb ik laten varen.

Geur:
Enorm fruitig, en daarna komt pas de felle alcohol prikkel in je neus. Lichte granen ruik ik ook. Het is een first fill bourbon barrel en dat is te merken ook. Vanille, kokos, graan, ananas en citroen. Kicken!

Smaak:
Een vol mondgevoel, lekkere coating aan de binnenkant van je wangen zeg maar. Fel en peperig, vooral voor in je mond. Het doet me denken aan de siroop van ananas in blik. Zo’n soort guilty pleasure. Ook weer de vanille, ananas en citroen zijn aanwezig.

Finish:
De finish is waar deze whisky meer op typische van de distilleerderij gaat lijken. Zoet deeg, vol en zacht en wederom veel fruit, maar meer richting de gedroogde vruchten.

Wat een fantastisch spul is dit. Ik ben zeer gelukkig met het restje wat nog in de fles zit en zit er sterk aan te denken of ik hier niet nog eentje van wil bijbestellen. De jongste eend in de bijt, maar oh zo lekker.

4.141, Simply Delicious, 10 jaar, 1st Fill Bourbon Barrel, 71 euro.

Geur: 10
Smaak: 9
Afdronk: 9
Ervaring: 10
Prijs/Kwaliteit: 10

Totaal: 48 punten

Een van de weinige niet-Single Malts van de Scotch Malt Whisky Society die ze bottelen. Een Grain whisky in dit geval, 19 jaar oud, 62,4% alcohol maarliefst!

De officiele smaakomschrijving is te vinden op deze pagina. De naam die ze geven aan een whisky vind ik vaak wat vergezocht, maar de smaakomschrijving zit vaak wel vrij goed in de richting.

Geur:
Onwijs fris, grassig, butterscotch en vernis of verf ruik ik ook. Dat geurtje stoort me een beetje. Ik kan een raak smaakje wat je soms vindt best wel waarderen, maar hier is het wel een barriere waar je doorheen moet om echt iets te gaan ruiken.

Smaak:
Tonen van citrus, licht olieig en hij blijft bijten. Niet gek, met zoveel alcohol na zo’n tijd. Ook hier is het frisse flink aanwezig.

Finish:
De finish is het mooiste onderdeel van de whisky. Ik proef citroen voorbij komen, en ander fris citrusfruit. Grapefruit. Ook proef ik wat vanille op de achtergrond. De finish ontwikkelt eigenlijk behoorlijk lang door en geeft steeds een andere variatie op het citrus en vanille thema.

Een aardige whisky. Ik had er wel iets meer van verwacht. In de officiele smaakomschrijving wordt dat verf toontje wel aangestipt, maar ik vond het iets te aanwezig. In de finish viel het mee maar het stoorde me vooral in de neus flink.

G1.7, Flamed Christmas Pudding, 19 jaar, 62,4%, Refill Butt, 99 euro

Geur: 4
Smaak: 7
Afdronk: 8
Ervaring: 5
Prijs/Kwaliteit: 5

Totaal: 29 punten

Ik begin te denken dat het aantal sterren niet evenredig is met de hoeveelheid punten. Je geeft iets niet zomaar 1 punt ofzo, maar zo wordt het moeilijk 1, 2 of 5 sterren scoren.

Bij mijn favoriete lokale slijter heb ik al eens eerder verlekkerd naar de rums op de plank staan te kijken. Echter het kwam er steeds niet van om iets aan te schaffen, gezien ik er erg weinig van weet en niet zomaar een gok wil wagen.

Vandaag werd ik, toen Anneke nog iets aan het uitzoeken was, erop gewezen dat er ook flesjes van 0,2 liter zijn, ipv een grote 0,7 liter. Mooi om eens te proberen en voor ongeveer een derde van de prijs ook vrij schappelijk.

De rums van Plantation zien er goed uit in de flessen en ze hebben veel verschillende leeftijden, afkomsten en soorten. Wat alle ins en outs zijn weet ik (nog) niet, en ik heb Anneke al moeten beloven dat ik het bij whisky houdt…

De geur van deze rum uit Trinidad, gedistilleerd in 1996, begint suikerig, half gesmolten karamel en zoete kruiden. Kruidnagel? Kaneel? Ik kan het niet goed thuisbrengen. De smaak is redelijk vergelijkbaar. Het mondgevoel is vrij zacht, met een klein beetje pit achterin je mond. Het doet me denken aan de pittigheid in een zoete curry.

Erg lekker eigenlijk. Bij de Berry’s Own proeverij in Krommenie recentelijk heb ik een rum geproefd die flink wat feller was, maar ook met een vreemd smaakje. Dat kom ik hier niet tegen dus ik vind dit een erg toegankelijke rum. Ook denk ik dat ik er nog wel eens een zal proberen.

Plantation Rum, Trinidad, 1996, 45%.

De rums van Plantation zijn te koop bij Drinks & Gifts.