Malt Fascination

Wederom een Alchemist botteling, die serie met die lelijke flessen. Ik heb ooit eerder een Alchemist Bruichladdich op volgens mij,bij mijn schoonvader. Daar waren we toen beide niet echt over te spreken dus ik was redelijk benieuwd wat deze whisky zou brengen.

Bruichladdich staat ‘natuurlijk’ bekend om hun veelvuldige ACE technieken. ACE staat voor Additional Cask Enhancement. En hoewel het een toevoeging is via het vattype is het vaak niet echt te omschrijving als een ‘enhancement’, een verbetering. Het is natuurlijk een blits termpje voor een vat finish. Gelukkig is deze whisky niet gefinished en proefje een echte Bruichladdich, zonder kermis er omheen.

De geur begint rustig met een licht tikje rook, een beetje graan. Daarna komen de geuren van de vanille en kokos. Typische geuren van een bourbon vat. De smaak geeft zoete honing en is een tikje drogend. De finish is iets pittger en kruidiger dan verwacht.

Dit klinkt allemaal redelijk simpel, maar de balans tussen alle onderdelen van de whisky is nagenoeg perfect. Hij is gebotteld op een hele mooi leeftijd en het is erg leuk om een keer een Bruichladdich te proeven die niet naar iets geks smaakt. Ik ben heel enthousiast over deze whisky!

Bruichladdich 1993, 17y, Alc-Hem-Ist, 46%

Deze whisky is verkrijgbaar bij Drinks & Gifts in Krommenie.

De nieuwste editie van Adelphi Fascadale. Een single malt whisky, waarop niet staat wat er in zit, maar wat een publiek geheim is eigenlijk. Ook zonder aankondiging haalt een gemiddelde kenner er wel uit dat het om een vrij jonge Talisker gaat.

De geur begint vrij rokerig, zilt, de opmerking “Volendam” kwam van Robert Lotman. Gerookte paling dus. Er zit ook een spoortje van citrus in, maar daar moet je wel naar zoeken. De smaak deed een beetje zanderig aan, wederom rook, maar ook wat heide en peper. Allemaal typische Talisker geuren en smaken dus.

Niet iedereen was hier even kapot van en ik vond hem ook wat simpel. Het is een leuke whisky voor een heel schappelijk prijsje, maar ik zou eerder voor de Talisker 10 gaan, die heeft net iets meer te bieden.

Adelphi Fascadale, 2010, n.a.s., 46%

Deze whisky is verkrijgbaar bij Drinks & Gifts in Krommenie

Glenturret is een klein Highland distilleerderijtje wat eigenlijk niet zo bekend is. Tegenwoordig is de Famous Grouse Experience en sindsdien aanzienlijk populairder bij toeristen.

Exclusive Cask is een van de drie series gebotteld door David Stirk van The Creative Whisky Company. Ze bottelen veel verschillende whisky’s uit alle verschillende gebieden, leeftijden en vaten. De Exclusive Cask serie is een serie die door het bedrijf zelf gefinished worden nadat de vaten zijn ingekocht. Deze whisky is gefinished in een nieuw American Oak vat, na een rijping in een sherry vat.

De geur begint vrij zwaar met leer en borstplaat (met dat laatste kwam Anneke, ik had het niet herkend). Daarna komen smaken van vanille, gewelde rozijnen, sherry hout, zoet fruit en redelijk branderig. De finish is lang en vult je hele mond.

Een erg mooie whisky, met een apart finish. Dat maakt hem onverwacht en eigenlijk heel erg goed!

Glenturret 1995, 14yo, Exclusive Cask, 52,4%

Deze whisky is verkrijgbaar bij Drinks & Gifts in Krommenie.

Alchemist, of eigenlijk Alc-Hem-Ist is een serie die geimporteerd wordt door Whisky Import Nederland. Het bedrijf wordt gerund door Gordon Wright, die ook deels eigenaar is van Bruichladdich.

De geur begon wat bloemig en licht moutig. Er zat ook een gek toontje terpentine en elastiek in. Daarna wat citrus en met water werd hij wat zoeter. De smaak was een klein beetje droog, met een beetje een olieig mondgevoel. Zoet fruit en appels. De finish was wat pittiger, en licht kruidig.

Een OK whisky, niet heel bijzonder, maar gewoon een mooie zachte Macallan. Niet de typische sherry casks of iets wat op de Fine Oak serie.

Macallan, Alchemist, 10 jaar oud, 1996, 46%

Deze whisky is verkrijgbaar bij Drinks & Gifts in Krommenie.

De eerste whisky van de ‘Art of Excellence’ proeverij van afgelopen vrijdag. Een blend uit de Adelphi reeks, bedoeld als de tegenhanger van Johnnie Walker Black Label.

De algemene mening was dat het een wat vlakke whisky was. Licht zoet en een beetje kruidig, maar op geen enkel vlak uitgesproken of bijzonder. Een beetje een kroeg-whisky. Lijkt me een succes, omdat deze goedkoper is dan Black Label, maar als je toch voor een wat rokerige blend voor weinig geld wil gaan zou ik Black Grouse pakken.

Niet vies, maar niet meer dan een opwarmertje. Ik heb hem laten staan.

Adelphi Private Reserve, 40%, +/- 20 euro

Deze whisky is verkrijgbaar bij Drinks & Gifts in Krommenie.

De slogen die gehanteerd wordt door Whisky Import Nederland, en de naam van de proeverij georganiseerd door de importeur en Drinks & Gifts. De proeverij vond plaats op locatie in Assendelft, en ondanks dat Krommenie en Assendelft aan elkaar grenzen was het een stevig eind fietsen.

De proeverij was een doorsnede van het assortiment van Whisky Import Nederland en toonde hun producten in veel diversiteit. Veel onafhankelijke bottelaars en een Kilchoman kwamen aan bod. De bottelaars waren Alchemist, Blackadder, Adelphi en The Creative Whisky Company. Hans Bol presenteerde het geheel, het was erg leuk om hem eindelijk eens in het echt te ontmoeten.

Omdat er veel van de trouwe Twitter volgers van Drinks & Gifts aanwezig waren was er een Twitter tafel gereserveerd zodat we elkaar een keer in levende lijve konden ontmoeten. Het was een leuke ijsbreker en je weet ook bij wat voor mensen je aan tafel komt te zitten. Het maakte het van meet af aan een gezellige avond!

Er zijn een aantal mooie whisky’s voorbij gekomen, dus daar zullen hier deze week ook proefnotities van verschijnen. Robert Lotman heeft wat foto’s gemaakt en daar zal ik er zeer binnenkort een aantal van plaatsen.

Een set is reeds uitgeleverd, op het festival in Leiden. Vandaag of morgen gaan de overige sets die verzonden worden de deur uit, en in de loop van volgende week worden de sets bezorgd voor degenen die op de route wonen.

De flesjes van de vorige keer, de doorzichtige gefaceteerde flesjes, zullen deze keer grotendeels (helaas) vervangen worden door bruine medicijnflesjes, uiteraard wel van glas. Dit heeft te maken met het bestellen van de flesjes en de communicatie daaromtrent.

De labels zijn geprint, de boekjes zijn geprint, de flesjes zijn binnen. Zondag heb ik mooi de tijd om alles af te vullen en weer wat ‘voor te proeven’. Verwacht in de loop van volgende week dus whisky bij de post, of telefoon/bezoek van mij om je weer allerlei moois te komen brengen.

Wat aanvankelijk, voor mij in ieder geval, begon als een gimmick is inmiddels uitgegroeid tot een wereldwijd zeer gerespecteerd merk. Amrut. ‘Whisky uit India, right…’

Ze weten stiekem in Bangalore best een aantal aardige stooksels te bedenken en inmiddels zijn ze ook gerenommeerd genoeg om met verschillende vaten en edities aan de gang te zijn. Recentelijk zijn op verschillende festivals en website de Kadhambam (tijdens Pot Still), de 100, de Intermediate Sherry Matured (Whisky Live Paris) en de laatste 10th Anniversary bottle voor The Whisky Exchange.

Niet gek voor een distilleerderij waarvan er eigenlijk niets uitkomt wat ouder is dan vijf jaar, in verband met de Angel’s Share. Tot nu toe zijn eigenlijk alle Amruts die ik geproefd heb erg goed bevallen en dus vond ik het niet heel vervelend om in Leiden de mogelijkheid te hebben om er weer twee aan het lijstje ‘geproefde whisky’s’ toe te voegen.

Amrut Intermediate Sherry Matured
Dit betekent zoveel als eerst rijpen in Ex-Bourbon vaten, daarna in sherry vaten en daarna weer in Bourbon vaten. Het resultaat is dat het een mooie sherry smaaktoevoeging krijgt, maar dat de sherry nergens gaat overheersen. Of dit alleen op deze manier te bewerkstelligen is betwijfel ik ten zeerste, maar het is wel leuke marketing. Maar goed. De neus geeft zoete kruiden en wat honing. Ook is de whisky vrij fel. De smaak is aanzienlijk zoeter dan ik verwachtte, met smaken van bruine basterd suiker, knaeel en kruidnagel. De finish is erg lang en heeft veel verschillende lagen van smaken. Erg lekker!

Amrut 100
100 flessen in 5 landen, 100 Imperial Proof (57,1%), 100 liter vaten gebruikt en 100 cl flessen. Hoe gek wil je het maken. Kleine vaatjes dus, voor extra snelle rijping in een land waar het toch al bizar snel gaat. Nieuwe vaten, dus geen sherry of bourbonvaten. In de neus krijg ik spek en nootmuskaat, en zoute sherry (is dat Amontillado?). De smaak en finish zijn wat droog en schroeierig. Wel redelijk pittig ook. Al met al niet zo spectaculair als de Intermediate.

Het enige nadeel wat Amrut over het algemeen heeft is dat ze voorheen erg goedkoop waren. Dat maakt het nu wat moeilijker te behappen dat de flessen geen 45 euro, maar ineens 75 euro kosten. Verder is dat, vooral voor de Intermediate Sherry Matured, een heel schappelijke prijs!

In Leiden is het altijd vaste prik om in ieder geval een aantal van de Diageo releases te proeven. Dit jaar zijn er wederom een aantal leuke uitgekomen, maar om ze allemaal te proeven is een dure grap.

Twee cl van de Port Ellen, Brora en Talisker was 15 euro per stuk. Deze heb ik deze keer laten staan. Vooral omdat ik verwacht ze nog wel ergens te kunnen proberen dit jaar, in een of andere luxe proeverij.

Welke ik wel geproefd heb zijn de Glen Spey 21, Cragganmore 21 en Auchroisk 20.

Glen Spey 21
De neus begint fantastisch met een enorme berg tropisch fruit. Mango, Papaya en dat soort dingen. De smaak is iets pittiger dan verwacht maar de fruitmand blijft aanwezig. De finish viel voor mij echter helemaal weg. Nadat ik hem doorslikte gebeurde er niks meer. Dat laatste vind ik wel erg jammer.

Auchroisk 20
Deze was in de neus heel fris, met ouderwetse smaakjes van wat graan en hout. De smaak is enorm drogend, ook een wat zurig. Daarna wordt ie ineens heel erg fel en heet. De finish is een echte after-burner. Flinke peperbom. Grappig, vooral omdat ik tot nu toe alleen gesherry’de Auchroisks kende. Dat zure maakt hem er echter niet lekkerder op.

Cragganmore 21
Een enorme bom in je neus. Niet zozeer dat je daarna niets meer rook of proefde, maar eerder een soort reset-knop. Alles ging weer open. Fel, wat alcohol en peper. Ook ruik ik vanille en wat zure citrus. De smaak is drogend met leer en zware smaken. Vlezig. De finish is verrassend licht. Een die de mogelijkheid biedt om lekker na te genieten. Ook een beetje granig. Het zoete tikje blijft aanwezig, maar nergens overheersend. Erg lekker om alle combinaties van smaken te hebben.

Nadeel is natuurlijk dat het om officiele bottelingen gaat en dat ze niet goedkoop zijn. De Glen Spey gaat voor 155 euro. De Auchroisk kost 140 euro en de Cragganmore komt op zo’n 155 euro. Ik denk niet dat ik ze ga toevoegen aan m’n collectie. Iets teveel van het goede.

Voor de echte die-hard whisky fans waarschijnlijk oud nieuws. De Springbank distilleerderij is vorige week gesloten wegens een ontploffing in het boilerhuis.

Vorige week hoorde de nachtdienst van de distilleerderij een raar geluid uit de boilers en besloot toen maar er vandoor te gaan. Een slimme zet gezien 2 minuten later de boel ontplofte.

Vooralsnog is er weinig over te vinden, maar wat bekend is, is dat de distilleerderij tot verdere berichtgeving gesloten is.

Jammer, vooral omdat dit een van de leukste distilleerderijen van Schotland is, met vriendelijk personeel en lekkere whisky. Het voordeel is dat Kilkerran/Glengyle distillery 100 meter verderop, van dezelfde eigenaar, nog wel in bedrijf kan zijn. Kilkerran kan dus gedistilleerd worden. Springbank, Longrow en Hazelburn zullen de komende tijd niet gemaakt kunnen worden.

Er wordt over gesproken in de nieuwste episode van WhiskyCast.