Malt Fascination

Recentelijk stond op het Bruichladdich blog een stukje over de nieuwe advertentiecampagne van Talisker. Er wordt vanuit Diageo flink met geld gesmeten voor deze campagne en het is de eerste wereldwijde Talisker reclameuiting.

Het grappig is dat ze het maritime karakter van Talisker willen uitbuiten door opspattende golven bij een eenzame vuurtoren te tonen. Echter, en dat is de grap, de vuurtoren die ze gebruikt hebben staat niet op Skye, het ‘Talisker eiland’. Sterker nog, de vuurtoren staat niet eens in Schotland of het Verenigd Koninkrijk. Het is een vuurtoren aan de Bretonse kust!

Nadat ik mezelf flink te buiten ben gegaan in Schotland, toen we daar in de lente op vakantie waren, heb ik met Anneke een whisky koop stop afgesproken. Dit omdat we genoeg kosten hebben aan alle klussen die in huis nog moeten gebeuren.  Deze keer heb ik het best lang volgehouden, van half augustus tot en met begin november. Een record voor mij!

Inmiddels heeft de bestelling van de Bottle-Share plaatsgevonden en ik denk dat het maar weer tijd wordt voor een hernieuwde whisky-koop-stop. Er zijn nog een paar gereserveerde flessen hier en daar die ik zeer binnenkort op ga halen. Daarna plaats ik voor mezelf ook maar eens een reservering-stop.

Het is uiteraard leuk om die ene speciale fles te kunnen bemachtigen zonder meteen naar een slijter te moeten scheuren. Het nadeel is natuurlijk dat het ‘nieuwe’ er al af is voor je hem betaald en binnen hebt. Dat gaan we dus niet meer doen. Vooral omdat ik steeds achter de feiten aan loop op die manier, dat gevoel heb ik in ieder geval.

Proeverijen, festivals en samples blijf ik uiteraard wel (met mate) doen. Zowel omdat niets leuker is dan veel dingen proeven, maar ook om iets nieuws en zinnigs op dit blog te kunnen plaatsen.

Vanavond een proeverij in Krommenie. 14 november naar het festival in Leiden, 19 november een proeverij in Assendelft, in februari en maart nog wat proeverijen. Dat zit dus wel goed!

Een tijdje geleden begon ik hier een blogpost over, en toen ik dat een tijdje later herlas bedacht ik me dat het een verkeerde titel en afbeelding was. Ik had 2 samples van Master of Malt door elkaar gehaald en het ging eigenlijk om een veel oudere Karuizawa. Nu dus wel de Hanyu!

Geur:
Rookkaas. Rookkaas. Rookkaas. Ik kwam er niet doorheen. Normaal ruik ik wel meer, maar dit was extreem. Van die plakken met zo’n rode plastic korst. Heel klein beetje noten, hout en daarna beits. Heel vreemd dit.

Smaak:
Dun mondgevoel, veel hout. Hout komt wel vaker veel voor in Japanse whisky’s en mocht je dat nog niet weten dan weet je het na deze whisky zeker! Rood fruit, maar niet veel. Wel pittig en fel.

Finish:
Weer die rookkaas. Behalve dus die kaassmaak, en een flinke bak tannine gebeurt er niet veel. Beetje vlak, zeker voor Hanyu en zeker voor die leeftijd.

Een rare whisky. Weer een mindere uit de Noh serie. Na een heel mooi begin van die serie lijken ze nu wat makkelijker te zijn geworden in de selectie, wat erg jammer is. De rest van de avond deden mijn neus en mijn mond het goed, dus daar kan het eigenlijk niet aan liggen. Toch is die gekke kaas wel een keer grappig om zo duidelijk te proeven.

Noh Hanyu 21, 1988 – 2010, Number One Drinks, +/- 200 euro

Geur: 3
Smaak: 6
Afdronk: 5
Ervaring: 4
Prijs/Kwaliteit: 2

Totaal: 20 punten

Dat er een leeftijd bij staat verraadt eigenlijk al dat het niet om een originele botteling gaat, gezien ze bij Balblair met vintages werken. Ook leuk natuurlijk, maar het zegt me niet zoveel.

Dit was een botteling van het Bladnoch Forum, aangekocht in een Bottle-Share van Eugene, met alleen Bladnoch bottelingen.

Geur:
Het begint met een rubbertje, van die handschoentjes. Als je daar een beetje doorheen ruikt kom je gedroogde pruimen, perziken en noten tegen. Zware sherry, zoals het hoort bij Balblair. Ook iets van honing, maar dan stoffig.

Smaak:
Hij voelt wat dunnetjes aan in je mond. Gelukkig bouwt ie wel wat pittigheid op. Ook proef ik jam. Later komt in de smaak, helaas, ook dat rubbertje weer terug. Niet zo’n actief vat denk ik, want 20 jaar rijping zou rubber en zwavel wel uit de new-make moeten halen.

Finish:
Hier volgt eigenlijk dezelfde volgorde van smaakjes weer als voordat je hem doorslikt, maar dan omgekeerd. Na het rubber komt het fruit en de noten weer terug. De betere volgorde.

Al met al zitten er kwaliteiten aan de whisky, maar dat rubbergeurtje en -smaakje verpesten het eigenlijk. Een beetje off-notes, zoals dat genoemd wordt, kan ik best hebben, maar deze was iets te opzichtig. Jammer.

Balblair 20, 13-06-1990 – 14-06-2010, Bladnoch Forum, 53,7%, Oloroso Sherry Cask, +/- 70 euro.

Geur: 2
Smaak: 4
Afdronk: 4
Ervaring: 2
Prijs/Kwaliteit: 2

Totaal: 14 punten

Inmiddels zijn de bevestigingen voor de Bottle Share van mij uit naar de deelnemers verzonden. Ook de deelnemers op de reservelijst kunnen meedoen. Er zijn nog wel wat plaatsen over, maar dat aantal was inmiddels laag genoeg om er toch mee door te gaan.

De whisky’s zijn inmiddels uitgekozen en ze zijn inmiddels ook alle 20 besteld (10 verschillende, 2x). De distilleerderijen zal ik uiteraard niet noemen, maar de nummers en namen die aan de whisky gegeven zijn, zijn de volgende.

• G1.7: Grain whisky
• 93.38 “Stirs the atavistic soul”
• 3.162 “Makes you want to sing”
• 53.140 “Swelling, crashing waves of flavour”
• 125.35 “Amontillado and aubergine”
• 26.68 “Morph and minty”
• 25.53 “Pomanders and power puffs”
• 41.42 “Seduction in an Austrian coffee house”
• 4.141 “Simply delicious”
• 24.11 “Ginger beer and pickled walnuts”

2 Speysiders, 2 Highlands, 2 Islay’s, 1 Lowlands, 1 Campbeltown, 1 Orkney en 1 Grain whisky. Ik ben in iedergeval heel erg benieuwd naar de whisky’s en heb enorm veel zin om een tasting eromheen te baseren. Of dat doorgaat is in ieder geval nog niet zeker, maar dat ga ik over een tijdje wel plannen.

Even qua marketing: Er zijn op de reservelijst nog plaatsen, dus mocht je na dit gelezen hebben alsnog zin krijgen om mee te doen, laat het me weten

Ik heb me zojuist ingeschreven voor een Twitter Tasting, georganiseerd door Lucas van The Edinburgh Whisky Blog. Ik heb geen idee wat het inhoudt, maar het gaat om Balblair whisky’s. Op 10 november om 20.00 uur (lokale tijd in NL) zal het gebeuren plaats gaan vinden op Twitter. Hoe het precies werkt weet ik nog niet, maar ik heb er in ieder geval zin in!

Het Edinburgh Whisky Blog is een blog van 2 whisky fanaten in, je raadt het al, Edinburgh die zich bezighouden met alles wat met whisky te maken heeft, zelfs het brouwen van bier! Hun blog is erg leuk om te lezen en is op een hele leuke manier geschreven. Het gaat ze er vooral om dat ze lol hebben in wat ze doen, en dat kan ik niet anders noemen dan ‘prijzenswaardig’!

After the Laphroaig Cask Strength, it was time for the second cask-strength Islay whisky of the evening: the Lagavulin 12-year-old. This annual release has built up quite a reputation over the years, and expectations are always high. The 2010 edition is bottled at 57.8%, so this one definitely doesn’t hold back.

Nose

Very fresh and clean. Peat smoke right away, but not heavy or dirty — more medicinal and coastal. Lemon zest, sea air, and a subtle sweetness underneath. After a while there’s also some vanilla and light maltiness.

Palate

Big, powerful, and unmistakably Lagavulin. Lots of smoke, ashes, and charcoal, but balanced by sweetness and citrus. The alcohol is noticeable, but it doesn’t dominate. With a little water, the whisky opens up nicely and becomes slightly sweeter and rounder.

Finish

Long and warming. Smoke lingers for ages, accompanied by salt, pepper, and a dry, slightly bitter edge. Very satisfying and distinctly Islay.

Overall Impression

This is exactly what you expect — and hope for — from a Lagavulin 12-year-old. It’s bold, intense, and full of character, yet still surprisingly elegant for such a high-strength whisky. Not necessarily the most complex Lagavulin I’ve ever tasted, but definitely one that delivers pure, unapologetic Islay pleasure.

Details & Score

• Lagavulin 12 yo — 2010 Special Release

• Strength: 57.8%

• Approx. price at the time: €65

Scores:

• Nose: 9

• Palate: 9

• Finish: 9

• Experience: 9

• Price/Quality: 8

Total: 44 points
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ (5 stars)

After tasting three new Islay whiskies at the previous tasting, it was time for the Cask Strength work. The first of the cask-strength whiskies was Laphroaig Cask Strength Batch 2. Since early last year, Laphroaig no longer bottles their Cask Strength as a standard 10-year-old release; instead, it comes in batches. These batches are still 10 years old, but each year there are noticeable flavor differences from one batch to the next.

Because there was still plenty left of Batch 1 in stock, Batch 2 became available in the Netherlands only recently. I’ve actually opened Batch 2 once before in Scotland, but since I’m trying to work through my backlog of bottles first, that one is still unopened.

Nose

Spicy, sweet, and salty all at once. Not overwhelmingly smoky, but just enough peat to make it very enjoyable! Tobacco and cigar boxes — that sawn plywood aroma. Citrus and anise. Liquorice. These are all familiar flavors you also encounter in sherry-influenced Laphroaigs.

Palate

Viscous and nicely sweet. Lots of fruit. Quite sharp — which makes sense at 58.3 % ABV. With a little water, the flavour becomes fresher. Instead of peaches and plums, you pick up more grapes and melon.

Finish

A pleasantly long afterburner — spicy, with the flavour seemingly never ending. The smokiness here is even more prominent than I expected.

I left just a tiny amount in the glass to see how it would develop after a few minutes. After about a quarter of an hour it suddenly developed a very nice strawberry aroma in the glass — like Bon Maman jam! Hmm!

Overall Impression

What a fantastic whisky this is! I’ve never been that crazy about Laphroaig, except for the regular 10 and the earlier Cask Strength releases (and of course various pricey independent bottles :S), but this one puts Laphroaig right back on the map for me. It’s definitely one of the more enjoyable whiskies I’ve tasted recently.

Details & Score

• Laphroaig 10 Cask Strength Batch 2

• Bottled: January 2010

• Strength: 58.3 %

• Approx. price: €51

Scores:

• Nose: 10

• Palate: 9

• Finish: 9

• Experience: 10

• Price/Quality: 10

Total: 48 points

De nieuwe 25 jaar oude Caol Ila! Hier heb ik naar uit gekeken. Het is voor een Diageo botteling ook niet duur om hier zo’n 160 euro voor te vragen. Wel een berg geld, maar als je af en toe ziet wat ze durven te vragen voor een fles whisky valt dit reuze mee. Nu maar hopen dat ie lekker is!

Geur:
Klein beetje scherpe rook. Hooi en droog gras. Van die stal luchten die je wel eens ruikt bij een boerderij, maar dan zonder de stront. Ik ruik ook iets van melkchocolade met hazelnoten. En oud hout. Er zitten wat sherry vaten doorheen die volgens mij hun beste tijd gehad hebben. De romigheid van de chocolade is iets wat ik wel vaker bij Caol Ila proef, maar dan minder zoet. De sherryvaten brengen de noten en de cacao, maar ook de houtlucht. Met water komt anijs los. Pluspuntje daarvoor.

Smaak:
Warm. Een winters gevoel in je mond alsof je op dit moment niets liever zou doen dan met je sloffen aan bij de openhaard gaan zitten. Rozijnen, gedroogde pruimen. Niet zo veel rook als je soms proeft, maar in dit geval is dat niet zo verbazend (Caol Ila turft niet zo intens als anderen en de leeftijd haalt de scherpe randjes eraf). De smaak is iets dunner dan ik hoopte. Het oude hout is gelukkig in de geur blijven hangen en proef ik niet. De romigheid is ook hier weer aanwezig.

Finish:
De smaak blijft lang hangen, maar er gebeurt niet zo veel. Wel is de wrange, drogende houtsmaak er weer.

Ik kan niet zeggen dat ik enthousiast ben. Er zitten lekkere smaken in. Er zitten typische Caol Ila smaken in. De rokerigheid is wat ingetogen, wat ik niet verkeerd vind bij Caol Ila, maar die ouwe vatenlucht ben ik niet blij mee. Iets te drogend, net iets te dun. Zonder de houtlucht zou ie makkelijk 4 sterren gehaald hebben!

Caol Ila 25, 43%, +/- 160 euro

Geur: 6
Smaak: 8 
Afdronk: 7
Ervaring: 6
Prijs/Kwaliteit: 7

Totaal: 34 punten