Clynelish is een van mijn favoriete distilleerderijen, al is niet alles wat ze uitbrengen van geweldige kwaliteit. Gezien ik ook deze whisky niet voor hem in de bottle-share te doen geproefd heb was het een beetje een verrassing wat het zou zijn.

Geur:
Enorm kruidig, als marmite pasta. Iets te veel van het goede. Kurkige appel, eikels en dooie bladeren. Een muf bos in de herfst dus. Toepasselijk voor de tijd van het jaar.

Smaak:
Erg fel en het voelt aanvankelijk alsof er koolzuur in zit. Prikkelend op je tong dus. Ook denk ik iets van hazelnoot te proeven.

Finish:
De smaak blijft erg lang hangen, maar ook hier komt de kurkige smaak weer terug, met een hint van eikenhout.

Een niet al te geweldige Clynelish. Ik heb, ook van deze leeftijd, veel betere bottelingen van deze Highland distilleerderij geproefd. Een beetje een muffe smaak in een whisky kan ik vaak wel waarderen, maar dan meer op de Longmorn dat naar voren bracht. Ook het kurkige staat me een beetje tegen. Daardoor lijkt het alsof er dingen niet kloppen aan deze whisky. Hij krijgt een sterretje meer dan de Bunnahabhain omdat er toch wel wat meer te ontdekken is in de Clynelish. Meer dan middelmatig wordt het echter niet.

Clynelish, 24-09-1997 – 04-02-2008, First Fill Sherry Hogshead, vatnr. 10229, 59,7%, Gordon & MacPhail Cask Strength