Malt Fascination

Last Tuesday was already the third regional tasting of Noord-Holland. The regional tastings are a fun gathering organized by the members of the Usquebaugh Society for and by each other.

In general, it means that each participant brings one or more bottles of whisky so that everyone can taste from each other’s bottles. This time it was agreed that we would taste blind and only from 2010 bottlings.

Luckily it was at my place this time, because there was plenty of lovely whisky on the table. Ultimately, the glasses are even smaller than at an official tasting — and that’s a good thing. There were about 20 bottles on the table, and we went through them all.

Below are short notes per whisky, with a star rating and nothing more — with so much whisky in a row it’s no longer really possible to take accurate detailed notes!

Tasting Notes

Ultimate – Mystery Speyside 1966-2010 (Glenfarclas), 42.9%
Very fruity on the nose, quite light. The taste is a bit more straightforward. The aroma is the best part of this whisky, but that doesn’t mean the rest is unpleasant.
⭐️⭐️⭐️⭐️

Berry’s Own Selection – Clynelish 1982-2010, 46%
Fudge, tar, a little vanilla, and on the palate more resin and beeswax. That was a pretty big clue that it was Clynelish. Also a surprising mango note.
⭐️⭐️⭐️⭐️

Amrut Kadhambam, 50%
Apple, wood, pear skin (lightly tart), vanilla. On the palate slightly bitter and a bit spicier. Orchard fruit.
⭐️⭐️⭐️⭐️

Goldlys 1980-2010, Single Bourbon Cask, 55%
It immediately seems bourbon-like, but without the corn influence. Everyone knows that this isn’t a Scottish whisky. Glue, licorice, dry. Grappa and genever are mentioned. Turpentine and anise.
⭐️ ⭐️ (1 star)

Bruichladdich ‘The Italian Job’ 1992-2010, 50.9%
Red fruit and cinnamon on the nose. Extremely dry — it dries all the moisture out of your mouth. Later a bit fruitier. A lot of wood on the palate.
⭐️⭐️ (2 stars)

Lagavulin Distillery Only 2010, 52.5%
Barbecue, pasture, bacon. Very light sherry influence, but definitely noticeable. Big and full beautiful flavour.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Adelphi Bunnahabhain 1998-2010, 11yo, 53.4%
Sherry, European oak (yes, that’s a recognizable flavour). Spicy and a bit more intense than expected. Milk chocolate.
⭐️⭐️⭐️⭐️

Bunnahabhain 8yo, ‘t Woest Genoegen, 54%
Initially similar to the previous, but a bit fresher with more pronounced flavours. A bit more fruit and spice. Toasted bread crust.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Springbank Society 14yo, 1995-2010, Fresh Sherry Pipe, 57.1%
Peach liqueur, not the typical Springbank saltiness. Much more punchy than expected. (No further notes.)
⭐️⭐️⭐️⭐️

Provenance Highland Park (IWS), 1998-2010, 46%
Banana, bread, vanilla, more banana, even more banana, banana foam candies. Very sweet. Short finish.
⭐️⭐️ (2 stars)

Loch Ewe spirit, 3 months old, 2010-2010
Potato, typical flavour and smell of “old-fashioned” distilled spirit (also found in Abhainn Dearg and Old Potrero).
⭐️⭐️ (2 stars)

Exclusive Malts Tamdhu 1984-2010, 50.1%
Melon, grain, and sweet vanilla. Very nice influence from the bourbon barrel.
⭐️⭐️⭐️⭐️

Port Charlotte ‘Port Sgioba’, 2001-2010, 66%
A little rubber in the aroma. Oily, barbecue, fruity, and sweet paprika. On the palate more pepper, quite dry. Still tastes rather young. After this one it feels like my tongue has been rubbered.
⭐️⭐️⭐️

Berry’s Ledaig, 2005-2010, 61.1%
Tastes very young, straight spirit, a very inactive cask. That potato taste again. Not much of a success. Moerdijk was mentioned.
⭐️ (0 stars)

Daily Dram Ledaig, 2001-2010, 61%
More flavour than the previous — also that potato taste has disappeared. Lots of peat, reminiscent of an overly polite Ardbeg.
⭐️⭐️⭐️

Daily Dram Clynelish 1982-2010, 59.8%
Very nice nose — lots of wax, honey. Also some grain and not much fruit. Really good stuff.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Signatory Laphroaig, 1990-2010, 53.1%
Sweeter than expected, the smoke is somewhat restrained. But you get that iodine smell right away. Full flavour with salt and some grain.
⭐️⭐️⭐️⭐️

Daily Dram Laphroaig, 1999-2010, 59.5%
The sherry influence makes it considerably softer than I expected. Still a very full flavour with classic Laphroaig notes influenced by the sherry cask.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Port Charlotte An Turas Mor, 46%
Shells, sand, seawater. A campfire on the beach. The aroma is fuller than the taste. Could have used a few more percent strength.
⭐️⭐️⭐️

Winners of the Evening

For me, the winners of the night were the Daily Drams — especially the Clynelish and the Laphroaig — but the Bunnahabhain from ’t Woest Genoegen also delivered a real standout!

Hakushu is een Japanse distilleerderij die ik zelf eigenlijk niet zo goed ken. Ik heb er in de jaren misschien 3 of 4 bottelingen van mogen proeven, waarvan ik me er zo maar 2 kan herinneren. Deze 18 jaar oude is er één van en doet verlangen naar meer!

Geur:
Licht eiken, munt, dennenbomen. Ook een geurtje van planten, alsof je in een kas binnenstapt. Hooi, brood en citroengras. Na een tijdje denk ik een spoortje van vanille te vinden, maar dat ben ik snel weer kwijt.

Smaak:
Witte peper, de whisky is niet fel, maar wel pittig. Wederom redelijk plantaardig. Iets geparfumeerder en bloemiger dan de geur. Ook weer dat dennenbos, maar meer langs de bosrand met een nat weiland. De dauw in een weiland op een koude lentemorgen. Ik heb geen idee hoe ik het anders moet omschrijven.

Finish:
De finish is vrij lang en licht, met meer grassige smaken. Na een poosje komt de smaak van de whisky ineens opnieuw tot leven.

Uiteindelijk is deze Hakushu een rustige, ietwat lieve whisky, maar wel een waar je nog eens naar terug grijpt. Erg veel smaken, maar allemaal lichte smaken. Ik heb geen spoortje rook kunnen ontdekken, maar ik weet wel dat ze ook erg geturfde varianten hebben die een stuk feller zijn.

Dit is een whisky voor het begin van de avond, en normaliter wil dat zeggen dat het een opwarmertje is. Dat is het dan ook, maar wel een hele goede.

Hakushu 18, 43%, +/- 75 euro. Deze whisky is onder andere verkrijgbaar bij Jurgen’s Whiskyhuis.

Geur: 9
Smaak: 8
Afdronk: 8
Ervaring: 8
Prijs/Kwaliteit: 0

Totaal: 33 punten

Recentelijk zijn op het blog van John Hansell, www.whatdoesjohnknow.com, de nieuwe whisky’s van de Buffalo Trace Antique Collection gereviewed. De minst scorende kreeg alsnog 93 uit 100 punten! Eigenlijk zijn elk jaar deze whisky’s geweldig scoren ze nooit minder dan 85 punten.

Van een Bourbon Bottle-Share vorig jaar had ik nog een restje van deze Antique staan, de Thomas H. Handy. Dat is een redelijk jonge Rye whiskey van de Buffalo Trace Distillery in Kentucky.

Geur:
Meteen erg kruidig en zoet. Er ziet ook iets fris in van pepermunt. Ondanks dat het alcohol percentage belachelijk hoog ligt, op 67,4% namelijk, ruik je de alcohol niet echt, maar je krijgt hem wel binnen. Als je lang ruikt springen de tranen in je ogen. Ook ruik ik witte chocolade en peperkorrels.

Smaak:
De smaak is veel feller dan de geur en flink drogend. Dat komt natuurlijk door de alcohol. Op je tong heeft de whisky hetzelfde effect als wanneer je teveel Spa Rood drinkt. Zo’n tintelend effect wat na eventjes toch te veel wordt. Ook hier komt de zoetheid en het pepertje terug.

Finish:
Verdovend is het eerste wat me te binnen schiet. Dit zou je ook als medicijn kunnen gebruiken bij poliklinische operaties… Er zitten duidelijk iets fris en flink wat zoete smaken in. Maar de smaak die blijft hangen is vooral heet. Ook komt er na een tijdje iets fruitigs door, met een fris kruidig randje. Balsamico bijvoorbeeld.

Dit is een vrij idiote whiskey. Niets negatiefs, maar je moet wel weten waar je aan begint. Ik vind het fantastisch spul, met veel smaken die te ontdekken zijn. Het hoge alcohol percentage is wel iets waar je even aan moet wennen, maar het biedt ook wel veel mogelijkheden. Je kan hem tot verschillende percentages verdunnen om nieuwe smaken te ontdekken, maar zelfs met een flinke scheut water blijft het een enorm branderig geheel.

Notitie bij de prijs: Deze is al iets omhoog gegaan, omdat het een oude botteling is. De nieuwe gaan in Europa voor om en nabij de 100 euro per fles.

Thomas H. Handy, +/- 6 jaar oud, 67,4%, 2007. +/- 120 euro.

Geur: 10
Smaak: 8
Afdronk: 8
Ervaring: 10
Prijs/Kwaliteit: -1

Totaal: 35 punten

Zojuist is op de website van Whisky Passion gepubliceerd dat wegens rigoreuse prijsstijgingen het whisky festival in Leiden terug verhuist naar Den Haag. Volgend jaar dus geen Whisky Live Leiden, maar Whisky Live Den Haag.

Qua bereikbaarheid dus geen grote verandering, helaas.

Lees hier meer!

Usualy, most of the tastings are held at the end of the year. New releases, festivals, everyone wants his share of the attention. This year, however, it looks like the year will kick of with a flying start. An agenda update:

• 11 January: Tasting with some members of the Usquebaugh Society at my place. A blind tasting of bottlings from 2010.
• 16 January: Bottoms Up tasting at the Whiskykoning. A lot of bottles from previous tastings that have been gathering dust in his tasting room.
• 20 January: The 2nd Twitter tasting, this time with Old Pulteny whiskies.
• 4 February: Japanese whiskies at the Whiskykoning.
• 5 February: Leftover tasting at Slijterij Zeewijck in IJmuiden.
• 11 February: Hielander Whisky festival in Alkmaar.
• 20 February: Clan-tasting with a lot of members of our clan from Glen Grant’s Facebook competition.
• 25 February: American Whiskey tasting at the Whiskykoning
• 27 February: Otopoets-tasting in Hilversum, organized by Dick de Jong of the Usquebaugh Society.
• 6 March: A tasting organized by Drinks & Gifts with Whisky Import Netherlands
• 11 March: Longmorn tasting organized by King’s Court Whisky Society
• 15 March: The annual meeting of the Usquebaugh Society for 2011.
• 16 March: Adelphi tasting at Zeewijck in IJmuiden
• 20 March: Lowlands whiskies at the Whiskykoning.
• 3 April: A trip to the Zuidam distillery in The Netherlands, organized by Drinks & Gifts and DH17 Slijterijen.
• 17 April: A rum tasting in Krommenie, organized by Drinks & Gifts.

It looks a bit mad to visit so many tastings, and it actually is. Of course, I am very much looking forward to it, but I would have preferred to go to these tastings a bit more spread out through the year. Also, the location is not always ideal for me with a lot of travel involved in some cases. Of course, no drinking and driving!

Luckily, in mose cases I can crash somewhere, or just be really careful and limit myself to nosing instead of tasting!

Voor zover ik weet bottled Blanton’s altijd Single Barrels, maar ik vond het toch de moeite waard om te vermelden. Op deze whisky wordt geen leeftijd genoemd, en gezien met enkele vaten werken kan ik me voorstellen dat dat ook wel een beetje kan fluctueren.

De Blanton’s flessen hebben me nooit echt aangesproken, in bolle, gefaceteerde flessen met een tinnen jockey op de dop. Laatst bij Liquid Gold in Haarlem wist de uitbater me ook nog uit te leggen dat in de linker onderhoek van het kleine beelde ook nog een letter staat uit het woord ‘blanton’s’ zodat je zelfs de doppen per editie nog in achtvoud kan sparen.

Geur:
Het eerste wat opvalt is dat het een vrij lichte geur is met karamel, wederom dat munt-achtige, maar ook banaan en nat hout.

Smaak:
De smaak is droog met peper, tabak en pure chocolade. Het gevoel wat ik erbij krijg is dat het niet om een vatsterkte gaat. Het smaakt allemaal een beetje dun. Alsof er teveel water bij zit.

Finish:
Het eerste wat me opvalt zijn aardbeien, met wat kruiden en tabak. De smaak blijft wel redelijk lang hangen en is niet zo zoet als ik verwacht had.

Deze Blanton’s kon me niet zo boeien eigenlijk. Het labeltje van de Bottle-Share kon me niet vertellen om welke serie Blanton’s het ging, wel een hoop data over het vat, het pakhuis en wanneer de fles gevuld is. Ik weet dus niet precies om welke Blanton’s het gaat, maar tot nu toe ben ik niet bijzonder enthousiast.

Blanton’s Single Barrel. Varianten tussen € 25 en 45.

Geur: 6
Smaak: 5
Afdronk: 7
Ervaring: 5
Prijs/Kwaliteit: 0

Totaal: 23 punten

Vandaag wederom een 12 jaar oude Bourbon. Wederom van dezelfde Bourbon Bottle-Share van een tijd geleden. De Old Fitzgerald is een mij onbekend merk van Heaven Hill. Er is ook niet heel veel van beschikbaar en je komt het niet zo vaak tegen als bijvoorbeeld Elijah Craig.

Geur:
Mais en andere typische bourbon geuren komen meteen op je af. Leer en kleine, lichte sigaartjes. Ook heeft de geur iets fris van pepermunt of anijs. Dat is maar een klein beetje dus het is moeilijk de definieren. Daarna krijg je ineens een forse hoeveelheid toffee. Na een tijdje in het glas wordt de geur wat minder zoet en wat frisser. Het rare is dat de toffee wel nog duidelijker wordt.

Smaak:
De mondgevoel is aan de ene kant vettig, en aan de andere kant ook weer vrij fel. Een aparte combinatie. Ook hier zit dat frisse maar ik neig nu meer naar anijs, drop en zoethout. Ook tabak is hier aanwezig, net als in de geur.

Finish:
De finish is kort, maar wel enorm vol van smaak. Ook iets droger dan ik verwachtte.

Deze bourbon vind ik bij nader inzien, ik had hem al eens eerder geproefd, veel beter dan bijvoorbeeld de Elijah Craig, terwijl die al verre van slecht was. Hier gebeurt zoveel meer in je neus en in de smaak, dat ik die korte finish voor lief neem.

Old Fitzgerald 12, 45%, +/- € 35-40.
O.a. te koop bij Jurgen’s Whiskyhuis, Master of Malt en The Whisky Exchange

Geur: 10
Smaak: 9
Afdronk: 7
Ervaring: 10
Prijs/Kwaliteit: +2

Totaal: 38 punten

Since the new year I’ve started to finish my already opened samples. By now there were quite a few and they will definitely not improve over time in those tiny bottles. I had this Elijah Craig 12 left over from a Bourbon bottle-share from last year. I tried the 18 year old earlier at a tasting at De Whiskykoning but wasn’t overly thrilled with that one.

Sniff:
A really big kick of corn, as you get with some bourbons. Sweet corn, mostly. Apart from that mostly caramel, honey and sponge cake. Fairly straight forward and simple for a bourbon.

Sip:
Hot chili peppers, but that corn sweetness is also present on the palate. Quite a bit of burn, more than expected. The palate starts a bit thin but gets more thick and syrupy after you let it swim for a bit.

Swallow:
A short finish, and fairly simple again. No new flavors but every that you’d expect to be present is.

While I detest the term ‘a session whisky’, this is one. If you try to fully assess and review it, it’s a tad simple, but there’s nothing to complain about either.

Elijah Craig 12, 47%, +/- € 39 / £ 33.
Available, amongst others at de Whiskykoning and Master of Malt

Blijkbaar ben ik al mijn onkunde ervan uit gegaan dat de GlenDronach single cask die ik gisteren reviewde door de genoemde slijters geleverd kan worden. Echter blijkt nu dat er twee verschillende 14 jaar oude GlenDronach single casks in omloop zijn, vat #1480 en #1468. Daar zal dus een klein smaakverschil in zitten, ander alcohol percentage en een andere hoeveelheid flessen.

Oftewel, bij Drinks & Gifts en bij DH17 is een zustervat verkrijgbaar van de whisky die ik gisteren berichtte. De informatie in mijn beoordeling klopt echter WEL.

Later vandaag weer een proefnotite…