Whisky Import Nederland

Whisky Import NederlandGisteren ben ik, als koeriersdienst van een hoop sample flesjes, even naar Uitgeest gereden om deze af te leveren bij Whisky Import Nederland, oftewel WIN. Uitgeest is om de hoek, dus een kleine moeite en het scheelde de beste mensen zeker 50 euro verzendkosten. Daar aangekomen moest ik helaas nog even zoeken naar waar ik precies moest zijn, rare huisnummers en oprit combinaties…

Eenmaal binnen zie je uiteraard waar een bedrijf als WIN zich mee bezig houdt. Whisky importeren. Ze hebben in hun assortiment, zoals je op de website ook kan zien, een groot aantal onafhankelijke bottelaars die ze in Nederland, en ook wat in Belgie, wegzetten. Ze importeren ook Kilchoman, waar ik laatst iets over schreef.

Rum uit NicaraguaIk had verwacht dat ik na een halve minuut weer onderweg zou zijn tot Marcel Bol tegen me zei: ‘Je wil vast ook wel iets proeven’… Als iemand dat 2 keer tegen me moet zeggen heb ik het de eerste keer niet gehoord, dus even door het magazijn vol open flessen gewandeld en mijn oog viel op oude rums van Berry Brothers & Rudd. Ik ben helemaal niet bekend met rum, maar dit leek me een uitgelezen kans om daarmee kennis te maken. Het schijnt goed te zijn, maar heeft natuurlijk een ‘BaCo en piraten’ reputatie.

Demerara RumDit waren oude ‘early landed’ rums, wat zoveel betekend dat ze in Engeland gerijpt hebben nadat ze in de Caraïben gestookt zijn. Dit moet ook wel, want met de hoge temperaturen daar verdampt er meer dan er rijpt. De leeftijden liepen uiteen van 10 jaar tot 33 jaar oud en het was leuk op te merken hoeveel verschil in smaak ook daarin naar voren komt. Het is geen whisky, maar er was niet veel mis mee zal ik maar zeggen.

De smaken lopen uiteen van extreem bitter, naar extreem zoet met soms geuren van thee, molasse en vegemite. Erg kruidig, vooral de oudere op suikerriet gebaseerde rums. Ik ben er niet zo kapot van als van whisky, en dat is maar goed ook. Ik kan er niet nog een verzamelhobby naast hebben (qua ruimte, tijd en geld).

Gepofte RijstNa de 5 rums geroken en een heel klein beetje geproefd te hebben kwam ook de 12 jaar oude Macallan van The Creative Whisky Company nog even voorbij. Deze is speciaal gebotteld voor WIN om hun 5 jarig jubileum te vieren. De Macallan is een ouderwetse, op sherry vaten gerijpte, botteling. Erg veel kruiden in de smaak, en een klein beetje hout. Mooi in balans, maar er zat een heel apart smaakje van gepofte rijst (die snoepjes) in. Helemaal niet vies ofzo, maar het viel me wel op. Die heb ik nog niet vaak geproefd! Erg lekkere whisky, ik ben blij dat ik er een flesje van heb staan.

Als laatst nog de nieuwe Kilchoman geproefd, die op bourbon vaten gerijpt heeft in tegenstelling tot alle voorgaande edities (behalve single casks). De Kilchoman is gebotteld op 46%, maar in de geur merkt je er niets van dat deze verdund is. Veel turf, wat andere geuren van vanille en iets van graan op de achtergrond. In de smaak is deze wat dunnetjes, en overheerst de turf, maar dat wil niet zeggen dat het een verkeerde whisky is. In tegendeel, verdacht veel volwassenheid voor een whisky van 3 jaar oud zelfs!

Nog snel een glas water om enigszins de geur tegen te gaan, en daarna weer naar huis. Met zulke kleine slokjes durfde ik het nog wel aan… Marcel, bedankt!

Posted in Macallan | Tagged , , | 1 Comment

Singleton of Dufftown 12

Singleton of Dufftown 12yTijdens het vullen van de sample flesjes moet je natuurlijk ook iets te drinken hebben. In dit geval greep ik naar een mini flesje Singleton of Dufftown 12, welke ik ooit gratis bij een bestelling van The Whisky Exchange gekregen heb. Ik heb hem eerst overgegoten in een van m’n eigen sample flesjes, zodat ik precies wist hoeveel whisky 5cl is. Eerlijk zullen we alles delen.

Ik heb niet de meest uitgebreide proef notities gemaakt, maar in dit geval ben ik daar niet heel rouwig om. De neus komt ontzettend jong over, met voornamelijk een hele berg graan. Veel meer diepgang kon ik er niet in ontdekken. De smaak biedt meer graan en een heel klein alcohol kickje, maar blijft over de gehele linie erg dun aanvoelen. De finish duurt ongeveer 2 seconden en voor je doorhebt dat je een slok genomen hebt is ie al weg. Kortom, ik ben niet enthousiast.

Nadat het glas ongeveer een uur op tafel stond ben ik nog eens terug gegaan en heb ik hem opnieuw geproefd. Er kwam iets meer naar voren dan aanvankelijk, omdat de graanlucht een beetje opgetrokken was. Nog steeds dun, misschien een beetje hout en wat zoetigheid. Nog steeds niet veel. Conclusie: Niet boeiend, maar ook niet vies. Gewoon oninteressant.

1-ster

Posted in Dufftown | Tagged , | Leave a comment

Bottle-share update

Bij deze de laatste update van de bottle-share, voordat er proefnotities komen.

Na enige stilte op dit blog wegens een lang weekend Lowlands kan ik nu de draad weer oppakken. De stilte was goed te merken in de bezoekersaantallen, die meteen naar 0 gekelderd zijn…

Gevulde samples

Gisteren heb ik bij Eugene de sample flesjes opgehaald. Iets andere flesjes dan ik gepland had, maar deze bestelling scheelde weer iets in de verzendkosten. Met een flinke batterij glaswerk achter in de auto ging ik huiswaarts. Thuis aangekomen heb ik meteen de hele boel uitgestald op de eetkamertafel, om te beginnen met het vullen van de samples. Dit ging voorspoediger dan ik verwachtte en na een uur of 2 had ik alle samples afgevuld. Tijdens het vullen dreven de heerlijke geuren me tegemoed waarbij de Caol Ila en de Longmorn eruit sprongen.

Nu staan er zo’n 130 gevulde samples op tafel te pronken en ik kan niet ontkennen dat ik haast niet kan wachten om ze te gaan proeven. Aanstaande donderdag ga ik met 2 vrienden het eerste rondje maken en daarbij probeer ik zo zorgvuldig mogelijke proef notities te nemen. Ik kan me echter voorstellen dat dit bij de 8e, 9e en 10e whisky wat moeilijker gaat worden.

Vanaf donderdag proef notities dus!

Posted in - News and Announcements | Tagged | 2 Comments

Rare marketing

Op zo’n beetje elk whisky blog of elke whisky site wordt er wel eens een artikel gewijd aan het zoveelste vreemde gebeuren in de marketing tak van de distilleerderijen en drankenconcerns.

Zo zijn er honderden artikelen geschreven over de romantisering van whisky, op etiketten en verpakkingen. Whisky die door de rijping aan zee een lekkere zilte smaak heeft opgepakt. Onzin, want de zilte smaak van de zee wordt overgebracht door zout. Als er zout in de whisky zit is het geen whisky meer. Het kan ook niet door het poreuze hout heen, tenzij er een gat in je vat zit (maar dan heb je een groter probleem).

Snow GrouseOok zijn er genoeg woedende relazen geschreven over de nieuwste serie van bedrijf X met die veel te hoge prijzen. De Manager’s Choice serie van Diageo komt de herinnering binnen. Veel geld, normale whisky die in sommige gevallen niet eens beter is dan wat je voor een paar tientjes koopt. Iedereen is er tegen maar de flessen, vooral de eerste serie, waren binnen enkele dagen uitverkocht.

Wat me vaak nog het meeste opvalt is wat er door de loop der jaren veranderd in de aanpak binnen bedrijven. Zo heb je bijvoorbeel Macallan wat altijd propaganda maakte voor Golden Promise gerst, goede sherry vaten uit Jerez en dat grotendeels daardoor de kwaliteit van hun whisky gewaarborgd blijft. Enkele jaren geleden stapten ze (in ieder geval deels) van Golden Promise af, omdat er sterkere stammen beschikbaar waren. Ook rijpt er tegenwoordig veel op bourbon vaten en wordt een mengsel daarvan gebotteld onder de Fine Oak vlag. De marketing machine propageert nu over de fijne kwaliteiten door het beste van twee werelden bij elkaar te brengen. Toch is de hele wereld het erover eens dat de pure sherry Macallans van vroeger aanzienlijk beter waren…

IJs is ook zo’n leuke. Jarenlang hebben ‘brand ambassadors’ geprobeerd iedereen van het ijs in whisky af te helpen, omdat je met ijs in je glas niets meer proeft. IJs maakt de whisky koud, en als iets heel koud is kan het de smaken die erin zitten veel en veel moeilijker over brengen. Geen ijs toevoegen dus, want dat is zonde van de whisky. Dit heeft altijd gegolden voor single malts, maar ook zeker voor blends waar bedrijven trots op waren. En toen kwam Snow Grouse.

Snow Grouse is een whisky die, omdat ie zo zacht is, ideaal voor in de zomer is als ie lekker lang in de vriezer gelegen heeft… Huh? Geen ijs toevoegen, maar zorgen dat je whisky op -18 graden is? Ze vertellen je dus, als je bovenstaande dingen bij elkaar optelt dat je ervoor moet zorgen dat je zo min mogelijk van de whisky proeft? Bij mij komt dan gelijk de gedachte op dat de Edrington Group (de eigenaars van Famous Grouse) dus willen dat je hun whisky niet proeft. Dat doen ze dan vast niet omdat ie zo lekker is, lijkt me. Zouden ze niet gewoon van hun slechte vaten en onbruikbare whisky af willen?

Dit stukje zal wel weer tegen het verkeerde been van deze en gene zijn, maar dat is dan pech… Ik wil even nuanceren dat ik niets tegen Famous Grouse, Edrington, Macallan of Diageo heb, ze maken stuk voor stuk goede whisky. Het gaat puur om de marketing klets die je verkocht wordt als je even niet oplet.

Posted in - Blended Whisky, - News and Announcements | Tagged | Leave a comment

Lesser Gods

The tasting notes I’ve made so far are all for whiskies at four or even five stars. And, as long as I’m tasting from my own collection, I hope to continue such a highly rated streak. Unfortunately, sometimes lady Fortuna is against me and I’ve bought a lesser bottle. Luckily, most lesser bottles aren’t really bad, but just not my taste. A few, however, are only worth a lone star: Bruichladdich 14, Dewar Rattray Cask Collection, 54% I really tried to make something of this one, but when you finally get through the alcohol blast you don’t encounter more than a bit of lemon and grass. No depth, no flavours I’d warm up to. 1993-2007, cask 1562 1-ster Glengoyne 21, Distillery only single cask miniature, 52,2% Contrary to the Bruichladdich you barely notice the alcohol in this one. The flavours are faded and the sherry really overpowers everything. Only after half an hour in your glass will this one start to get some ‘whisky’ flavours. Way too much sherry. 1996-2008, cask 1391 1-ster Bushmills 10, 40% The regular Bushmills, but not one that appeals to me. I find this one way too sweet. If I want to taste something this honeyed and sweet, I’ll go for Drambuie. The flavours are all there, mind you, but I don’t feel like I’m drinking whisky with this in my glass. 1-ster Glen Grant NAS*, 40% This one has luckily long gone into a big pan of delicious sauce! A few years ago I had a ’30 euro’ project for which I bought this one and it lost to everything else. Everyone who tasted it with me agreed on it too. Bottom shelf stuff. I don’t have any tasting notes left, but this is a dram I really though ‘bad’. 0-sterren * NAS: This means No Age Stated, or, no age on the bottle. Usually this indicates that the whisky is quite young.

Posted in Bruichladdich, Glengoyne | 3 Comments

Usquebaugh Society

Dat klinkt als een moeilijk woord. Usquebaugh is keltisch voor ‘levenswater’, wat in veel landen met enige geschiedenis wel aan een drank gekoppeld is (denk aan Aqua Vite, Vodka). Het is in dit geval de grootste Nederlandse whisky club.

Ga ik hier nu gewoon reclame zitten maken? Ja.

De Usquebaugh Society heeft in maart van dit jaar haar 20-jarig bestaan gevierd en daarom een mooie Longrow single cask uitgebracht.

Ik ben nu ongeveer 3 jaar lid van de vereniging en tot nu toe is het me heel erg goed bevallen. Iedereen die een beetje whisky enthousiast is kan ik het van harte aanraden, vanwege de grote hoeveelheid aan voordelen van het lid zijn.

De KilnWat eigenlijk de gehele contributie van 32,50 per jaar al verantwoord is ‘De Kiln’. De Kiln is het club tijdschrift voor en door leden van de vereniging. Er staan veel reisverslagen, interviews, nieuwtjes en columns in. Enige tijd geleden heb ik er zelfs in gestaan met mijn whisky kast in de column ‘uit de kast van…’.

Ook worden er erg veel activiteiten georganiseerd. Dit kan variëren van een regio proeverij, waarbij alle deelnemers hun eigen fles(sen) meenemen om te proeven. Op die manier kan je dus ook weer meer whisky proeven dan je normaliter zou kunnen als je alles zelf moet kopen. Op 14 september staat er voor Noord-Holland weer een gepland, dit keer bij mij thuis.

Wat er verder georganiseerd wordt zijn, onder andere, nog veel meer proeverijen, festivalbezoeken in binnen en buitenland, distilleerderij bezoeken, zelfs reizen naar Schotland. Laatst is zelfs door iemand op het forum ‘Whisky & Blues’ georganiseerd in een scoutinggebouw in Utrecht. Hier waren ongeveer 30 liefhebbers bij elkaar om te genieten van zelf meegebrachte whisky en live blues. Ook whiskyschrijver Hans Offringa was van de partij, hij droeg voor uit zijn te verschijnen boek ‘Bourbon & Blues’.

Het forum (www.levenswater.nl) is het drukstbezochte whisky forum van Nederland waarop veel nieuws, updates, nieuwe bottelingen en discussie geplaatst worden. Ook veel importeurs en slijters plaatsen hierop hun nieuwste producten.

Wat verder een erg leuke bijkomstigheid is, is dat clubleden bij een groot aantal whisky speciaalzaken 5% tot 10% korting krijgen op hun aankopen. Als je dus genoeg koopt levert je lidmaatschap zelfs geld op 🙂

Lid worden kan heel eenvoudig via de website, en met een beetje geluk ben je nog op tijd voor de herfsteditie van De Kiln!

Posted in - News and Announcements | Tagged | 1 Comment

Kilchoman

Zoals Marcel Bol van Whisky Import Nederland laat weten op Levenswater komt zeer binnenkort de nieuwe Kilchoman uit. Dit keer de Summer 2010 uitgave. Voor het eerst sinds Kilchoman 3 jaar oud is wordt er een normaal verkrijgbare botteling van bourbon vaten opgeleverd. Tot nu toe waren de gewone uitgaven gerijpt op sherry vaten. Uiteraard moest er daar eentje van gereserveerd worden bij Drinks & Gifts!

Deze winter voel ik al een mooie Kilchoman proeverij aankomen, met de eerste 4 reguliere uitgaven, een single cask en 4 spirits die de rijping van 0 tot 3 jaar mooi weergeven.

Kilchoman is net niet de nieuwste distilleerderij in Schotland. Inmiddels is daar Abhainn Dearg op het eiland Lewis nog bijgekomen. Kilchoman is wel de nieuwste die inmiddels officieel whisky op de markt brengt, daar is Abhainn Dearg nog wat te jong voor. De distilleerderij is gevestigd op Islay, min of meer om de hoek bij Bruichladdich. Het is een heel klein distilleerderijtje wat zoveel mogelijk probeert te doen met lokale grondstoffen op het eiland; locale gerst, locale turf, water uit de omgeving en mankracht van het eiland. Het enige wat onmogelijk van Islay kan komen zijn de vaten, maar dat is niet meer dan logisch.

Kilchoman Inaugural ReleaseKilchoman is een leuk distilleerderijtje wat buiten de dorpen op Islay ligt en een oude boerderij als locatie gekozen heeft om in 2005 te beginnen met stoken. Het product, wat ik er tot nu toe van geproefd heb, toont al een flinke volwassenheid voor een 3 jaar oude whisky. Veel ouderwetse zware tonen proef en ruik je erin terug. Het doet me erg denken aan Lagavulin.

Tijdens de eerder genoemde vakantie naar onder andere Islay zijn Anneke en ik er ook langs gereden. Het ziet er allemaal erg leuk uit, en het is gaaf omdat het zo’n kleinschalig project is. Het grote nadeel van de nieuwe distilleerderij is dat er geld in de kassa moet komen en dat proberen ze jammergenoeg op te lossen door een winkeltje erbij te houden met de grootst mogelijke rommel. Denk aan vijzels, thee, truien, kruiden, zeepjes en andere dingen die niets met Kilchoman te maken hebben, en in sommige gevallen eigenlijk niet eens met Islay of Schotland.

Posted in Kilchoman | Tagged | Leave a comment

2 Lagavulin Cask samples

In juni ben ik samen met Anneke naar Schotland op vakantie geweest en daarbij hoorde een bezoek aan onder andere Lagavulin. Je kan bij de distilleerderij de rondleiding doen, wat verder niet zo interessant is, maar ook de Warehouse Demonstration.

De Warehouse Demonstration wordt op dinsdag en donderdagochtend in het pakhuis gedaan door Iain McArthur, waar ik laatst een filmpje over plaatste. Je krijgt tijdens deze demonstratie samples te proeven uit verschillende vaten. Gelukkig zijn ze niet al te zuinig met de samples en als je flesjes hebt kan je nog wat mee naar huis nemen ook, tenzij je echt dronken weer naar buiten wil rollen.

Lagavulin 1966, +/- 49%, 44 jaar oud
Geur: zodra je hem inschenkt komt de rookgeur je al tegemoed. Je herkent het ook meteen als Lagavulin, de vettige vlezige geur die het toch wel herkenbaar maakt. Bij wat actiever ruiken kom ik geuren tegen van geroosterd hout (niet echt verbrand hout, maar eerder smeulend). Beef jerky, en een lekkere barbecue lucht. Hmm!

Smaak: Hetzelfde zet voort, het geeft een wat vettig gevoel, met meer bbq smaken, wat kolen, leer, maar er zit ook iets fris in. Het wrange van hout komt ook zeker door, maar ik vind het niet storend. Best knap na 44 jaar in een vat.

Finish: Wat zouter dan verwacht na de geur en smaak, maar ook vanille komt duidelijker naar voren.

Wat een feest! Dit is echt een heel erg lekkere Lagavulin. Ik had deze veel houteriger verwacht. Ik zou hier best een volle fles van willen hebben, maar gezien de prijzen van oudere Lagavulins zou dit zeker ver boven mijn budget gaan!

Lagavulin, 17 jaar oud, Double Matured
Dit is de ‘rechtstreeks uit het vat’ versie van de Distiller’s Edition. Dat belooft dus wat, gezien ik best wel fan ben van de Lagavulin DE.

Geur: Minder rokerig dan de 1966 variant. Hij komt ook wat zoeter over, maar toch ook weer wat hartig. Dat zal door de zoute smaak komen die je wel vaker bij kust whisky’s tegenkomt. Ook toffee en fudge komen duidelijk naar voren.

Smaak: Het hartige verdwijnt. Een rokerige zoete whisky dus, met flink wat bite. Er komt meer karamel door als in de geur, ook meer vanille. Je merkt dat het een bourbon rijping is, met een sherry finish. Maar voor de verandering is dat niet storend.

Finish: De nasmaak is iets bitterder dan ik verwacht had. Een beetje fruitig, zoals een grapefruit. Blijft ook wel even hangen, maar is niet zo indrukwekkend als de 1966.

Een erg lekkere whisky die toch heel anders overkomt dan de DE, terwijl het om min of meer hetzelfde product gaat. Leuk om deze een keer op vatsterkte geproefd te hebben!
4 sterren

Posted in Lagavulin | Tagged | Leave a comment

Bottle-share update

Afgelopen zaterdag zijn de laatste 6 flessen voor de Bottle-share binnengekomen uit Engeland. Erg fijn, want het was een beetje de vraag of dit nog kon, gezien bestellingen bij Springbank, Cadenhead, Royal Mile Whiskies enz, niet meer mogelijk zijn wegens invoer/uitvoer wijzigingen in de EU.

Leuke meevaller is dat de Glen Grant niet +/- 45 jaar oud is, maar de volle 50 jaar oud gehaald heeft. Nu maar hopen dat ie beter smaakt dan de 50 jaar oude Springbank van de Millennium Collection. Die riep voornamelijk asociaties op met nat behang, en niet met goede sherry vaten!

Bottle Share flessenGisteren maar gelijk het begeleidend schrijven erbij gemaakt met informatie over de distilleerderij, en alle informatie die van de fles te halen valt in tabelletjes gezet. Volgende week dinsdag ga ik de sample flesjes ophalen bij Eugene, dan kan ik mooi in de avond uren gaan overschenken. Ik merk dat ik het erg leuk vind om op welke manier dan ook zo ‘met whisky bezig te zijn’, dus ik kan maar amper wachten tot ik alle pakketjes met samples kan gaan rondbrengen naar de deelnemers.

Al met al ben ik erg tevreden over de flessen welke gesampled gaan worden, en ik hoop (en ga er een beetje van uit) dat iedereen zich daarin kan vinden!

Posted in - News and Announcements | Leave a comment

Whisky by the Sea

Sinds een aantal jaren wordt in Vlissingen aan het einde van de zomer Whisky by the Sea georganiseerd. Dit is ook een jaarlijks festival in het laatste weekend van september. Qua aanpak lijkt het op Groningen en Leiden, maar het is wat kleiner. Ook staan er voor zo’n klein festival redelijk wat kleinere importeurs en clubs. Al met al is dit festival niet een enorme toevoeging aan wat er al te doen is, maar meer festivals is altijd leuk! De voornaamste reden voor mij om er naartoe te gaan is dat we het combineren met een weekendje in Cadzand met goede vrienden en dan zijn dit soort uitjes erg leuk.

Het festival wordt georganiseerd in Arsenaal Theater in Vlissingen, wat een mooie locatie is. De opzet is redelijk eenvoudig, met de stands allemaal langs de wanden en de loopruimte ertussen. Er wordt ook vrij veel aandacht besteed aan verwante producten zoals whisky en eten, Schotland, een jenever museum, en whiskyboeken. Deze verwante zaken maken het een leuk festivalletje waar genoeg te proeven en te zien is voor iedereen, van beginners tot gevorderde whisky drinkers.

Het ‘gevorderde’ segment, of eigenlijk het segment voor de whiskydrinker die graag iets nieuws en/of iets anders probeert wordt grotendeels verzorgd door de importeurs van bottelaars (Whisky Import Nederland, Van Wees, enz.) omdat vaak blijkt dat de grote concerns veelal hun standaard producten meenemen. De whisky’s die bij alle slijters verkrijgbaar zijn. Daar is niets mis mee, maar deze producten worden jaar in, jaar uit zo hetzelfde mogelijk gehouden wat er voor zorgt dat je na een paar festivals wel toe bent aan het proberen van een single cask, en ander vat type of gewoon een obscuur merk.

Kaarten voor dit festival zijn op de website verkrijgbaar voor slechts 25 euro per stuk. Het festival vindt plaats op 25 september in Vlissingen. Verwar dit festival niet met Whisky aan Zee in IJmuiden!

Posted in - News and Announcements | Leave a comment