Jim Beam Signature ‘Six Grains’

Ik heb via Facebook een sample van mijn WhistlePig whiskey geruild voor een sample van de Jim Beam Signature ‘Six Grains’. De six grains is gemaakt van zes graansoorten, dus heel wat anders dan Single Malt! De gebruikte graansoorten zijn mais, rogge, gemoute gerst, tarwe, bruine rijst en triticale. De laatste is een kruising tussen rogge en tarwe.

In principe zijn op alle graansoorten wel whiskey’s gebaseerd, en vooral de eerste vier hebben hun bekende eigenschappen afgegeven aan de whiskey. De rogge zorgt voor een flinke kruidigheid, gerst voor complexiteit, mais voor het zoete en de tarwe voor een lekkere zachte smaak. De triticale zal daar niet veel aan af doen en wat bruine rijst voor smaken geeft als het gedistilleerd wordt durf ik niet te zeggen.

Geur:
Jim Beam SignatureEen mix van Schotse whisky en bourbon. Zoet, kruidig en het frisse complexe van Schotse whisky. Klinkt vaag, maar ik denk dat iedereen het zal herkennen bij het ‘neuzen’ van dit stooksel. Fris, kruidig, rogge en superzacht. Peper, karamel en honing.

Smaak:
De zoetheid van de mais komt beter door in de smaak. De rogge en vanille proef je ook beter na een tijdje.

Finish:
Ergens pikte ik de smaak van zuurtjes op, van die plakkerige zoete dingen. Ook blijft duidelijk de smaak van donker brood hangen.

Al met een al een lekkere whiskey waar vooral de neus veel te bieden heeft. Het 6 granen idee is erg leuk, en het heeft me benieuwd gemaakt naar whiskey gebaseerd op bruine rijst. Meer als gimmick dan om daar iets van aan te schaffen, maar toch. Ik denk niet dat ik er een fles van zou kopen, maar het is zeker een interessant project wat goed uitgepakt heeft.

Jim Beam Signature Six Grains, 44,5%, verkrijgbaar in sommige Duty Free winkels

3 sterren

Posted in - American Whiskey, Jim Beam | Tagged | Leave a comment

Mijn beoordelingen

Ik ben op dit blog vrolijk begonnen met het beoordelen van whisky’s, maar heb niemand ooit verteld wat de sterren nu precies betekenen. Is 4 sterren veel of eigenlijk nog steeds niet? Moet je voor een 5 sterren whisky meteen naar de winkel rennen?

Dat laatste kan ik in ieder geval met een volmondige NEE beantwoorden. Mijn smaak is heel persoonlijk en vaak ook afwijkend van wat iedereen vindt. Dan is het altijd nog zo dat meningen enorm uit elkaar kunnen lopen. De Caol Ila van G&M uit de bottle share wordt door veel mensen als heerlijk beschouwd, maar afgelopen dinsdag was de helft van de mensen hier de mening “Goor, niet te zuipen, vette bbq troep” toegedaan.

0-sterren

0 sterren: Deze whisky vind ik echt NIET lekker. Als ik er een fles van heb, zal ie nooit leeg gaan, tenzij ik er iemand anders blij mee kan maken, of er saus van maak.

1-ster

1 ster: Een whisky die niet vies is, maar ook niets te bieden heeft. Er zit een raar smaakje aan of hij is gewoon ronduit saai.

2 sterren

2 sterren: Op zich niet verkeerd, maar eigenlijk heeft ie ook niets te bieden wat je ergens anders niet beter kan krijgen.

3 sterren

3 sterren: Een beetje een midden moot whisky. Lekker, maar niet een fles die ik zou kopen.

4 sterren

4 sterren: Een erg lekkere whisky die veel te bieden heeft qua smaak en geur. Iets waar ik blij van wordt en het niet erg van vind om er een fles van te hebben (of twee).

5 sterren

5 sterren: Fantastische whisky. Altijd iets waar ik naar op zoek ben. Iets waarvan ik er eigenlijk het liefst een fles van zou opdrinken en een fles van in de kast zet voor later.

Ik ben aanvankelijk begonnen met het beoordelen van whisky’s voor mezelf. Je kan niet alles kopen zonder de Staatsloterij te winnen en gezien ik best veel probeer te proeven op proeverijen en festivals wil ik bijhouden wat ik lekker vind, en waarom. Aanvankelijk ben ik begonnen met het geven van punten met een schaal van 100 punten. Daar kwam ik mezelf heel snel in tegen, wanneer ik iets anders ‘ook hetzelfde aantal punten’ wilde geven maar de ene toch net lekkerder vond dan de andere. Dit zorgde voor het opnieuw punten geven van alles in de lijst. De sterren geven me wat meer marge binnen hetzelfde resultaat en nemen dat probleem weg.

Clynelish PrestonfieldInmiddels staan er zo’n 400 whisky’s op het geproefde lijstje, van 0 tot 5 sterren. Het grootste nadeel is dat een hoop 5 sterren whisky’s buiten mijn budget liggen. Gelukkig zijn er dan altijd nog samples beschikbaar via internet!

De lekkersten tot nu toe? Een Clynelish van Prestonfield House uit 1973, heel oude MacAllans uit de 50’s en nog veel meer. Glenugie, Springbank, Brora, Rosebank, Port Ellen, Lagavulin enz.

De minst lekkere tot nu toe? de single malt van Great Outback Distillery, Frysk Hynder, en nog veel meer… Ook een 50 jaar oude Springbank die naar nat behang smaakte staat op 0 sterren. Dus ook de prijs is geen indicatie (gezien die meer dan 2000 euro moet kosten…)

Posted in - News and Announcements, Clynelish | Tagged , , | 4 Comments

Fighting Cock

Fighting CockOftewel, de Kemphaan. Een product van de Heaven Hill distilleerderij in Kentucky. Recentelijk nog benoemd tot Super Stunner door Bert Bruyneel van de Malt Maniacs en met een euro of 20 voor een fles klopt dat zeer zeker. Het is een 6 jaar oude bourbon, wat voor een gemiddelde bourbon best respectabel is.

Geur:
Gedroogde sinasappel, zoet deeg, branderige karamel en appelstroop. Een hele keur aan lekkere dingen komen op je af en elke geur probeert de overhand te krijgen.

Smaak:
Erg zoet, erg aangenaam. Net genoeg alcohol byte om even lekker te genieten, maar de alcohol overstemd niets. Erg kruidig.

Finish:
Iets van citrus en munt komt er doorheen om wat frisheid toe te voegen. Appel en kruiden. Net niet aangebrande karamel.

Dit is, zeker met deze prijs, een regelrecht succes. Een erg geslaagde bourbon die mij zeer kan bekoren. In plaats van tarwe hebben ze in de receptuur rogge gebruikt wat een goede verklaring van de frisse pittigheid kan zijn die je proeft. En dan te bedenken dat ik hem eigenlijk alleen maar kocht omdat ik ‘De Haan’ heet… Als ik rekening houdt met de prijs/kwaliteit verhouding krijgt ie nog een ster extra!

Fighting Cock, Kentucky Straight Bourbon, 6yo, 51,5% (103 proof)

4 sterren

Posted in - American Whiskey, Jim Beam | Tagged , | 1 Comment

Whistlepig Straight Rye Whiskey

Enige tijd geleden is de zeer beperkt beschikbare Rye Whiskey genaamd Whistlepig vrijgegeven in Amerika. Gelukkig kwam een vriend van me redelijk snel daarna naar Nederland en kon ie een flesje bemachtigen voor me. Het is een Canadese whiskey, die min of meer per ongeluk gevonden werd in een pakhuis. Hij is vervolgens gebotteld in Vermont, in de USA.

Geur:
WhistlePig Straight Rye WhiskeyTypische Rye Whiskey kruidigheid, en vrij zoet. Vanille en munt. Ook iets van deeg, en broodkorst

Smaak:
De smaak is vrij peperig in het begin maar wordt wat zachter in je mond als je hem even laat zwemmen. Dan ontwikkelen er wat zoetere smaken zoals wederom vanille.

Finish:
De afdronk doet eigenlijk hetzelfde als de smaak. Hij ebt vrij snel weg, tot een bepaald niveau en blijft daar enorm lang hangen. Op die manier krijg je de kans om veel te proeven zonder dat je erg last hebt van de alcohol. Een lange, zachte finish dus. Vanille, en wederom een beetje peper. Witte peper? In ieder geval niet overheersend, maar een heerlijke toevoeging.

Ik kan niet anders er heel enthousiast over zijn. De smaken komen mooi tot hun recht. Misschien heb ik wel een zwak voor rye whiskey (daar lijkt het wel op). De kruidigheid en de zoete smaken door het hout zijn erg mooi in balans. Hij had van mij echter wel iets meer alcohol/punch mogen hebben

Whistlepig Straight Rye Whiskey, 100% rye, 100 proof (50%), 10 jaar oud. Alleen verkrijgbaar in de USA.

5 sterren

Posted in - American Whiskey, Whistlepig | Tagged | Leave a comment

Een nieuwe Lowlands distilleerderij?

Ongeveer twee jaar geleden kwam er ineens een nieuwtje uit Schotland dat in Falkirk plannen waren geopperd om een nieuwe distilleerderij te bouwen. Omdat Rosebank daar gestaan heeft werd al snel gepraat over Rosebank 2.0.

Aanvankelijk was er nog even sprake van een ‘heropening’, maar toen de ketels gestolen werden (waarschijnlijk vanwege de hoge koperprijs) was dat snel van tafel. Dat is maar goed ook, want dat zou de reputatie van de legendarische Lowlands distilleerderij hoogstwaarschijnlijk geen goed doen.

De oude Rosebank distilleerderij

De Falkirk distilleerderij, zoals het vooralsnog genoemd wordt, was nu weer in het nieuws omdat de Schotse overheden die over ruimtelijke ordening gaan blijkbaar toestemming gegeven hebben voor een nieuwe distilleerderij, pakhuizen, een bezoekerscentrum, restaurant en wat ‘retail units’.

Het schijnt dat de eigenaren van de nieuwe distilleerderij veel materiaal van Rosebank’s eigenaar, Diageo, overgenomen hebben. Zonder de ketels zal het echter nooit op het oude spul gaan lijken. Misschien een gelijkenis, maar hetzelfde is niet mogelijk.

Lees hier meer!

Posted in - News and Announcements, Rosebank | Tagged , | Leave a comment

De jaarlijkse boeken

Elk jaar komen de updates van bekende whisky boeken weer uit, waarbij met name gelet wordt op de Whisky Bible van Jim Murray en het Malt Whisky Yearbook.

De whisky bijbel was een klein handzaam boekje waarin duizenden proefnotities van Jim Murray staan. Ik ben het lang niet altijd eens met zijn proef systeem en resultaten, maar de omschrijvingen zijn vaak erg leuk. Er wordt gebruikt gemaakt van 100 punten, waarbij ook halve punten gegeven worden. Dat geeft een schaal met 200 punt mogelijkheden, waarvan onder de 60 punten nauwelijks gebruik gemaakt wordt. Dat lijkt mij vreemd, want dat zou betekenen dat nagenoeg alle whisky een voldoende scoort. Dat probeer ik hier anders te doen.

Ik zei hierboven dat het een handzaam boekje was, die whisky bible. Dat komt omdat dit jaar een andere uitgeverij achter de vrijgave zit en ook het design aangepast is. Wat hier het resultaat van is, is mij nog niet helemaal duidelijk.

Malt Whisky Yearbook 2011

Het Malt Whisky Yearbook is een redelijk droog boek, qua inhoud. Het gaat veelal om statistieken van distilleerderijen, verschuivingen in de markt en aan- en verkopen van bedrijven door andere concerns. Sinds vorig jaar komt gelukkig de focus wel meer te liggen op interviews met mensen in de distilleerderijen, het proces en veel en veel meer achtergrond informatie. Lees hier meer.

Al met al geen boeken om volledig uit te spitten qua inhoud, maar wel erg leuke naslagwerken. De geringe hoeveelheid artikelen maken het meestal toch al wel waar voor je geld, en de rest is leuke aankleding.

Posted in - News and Announcements | Tagged , , , | Leave a comment

Foto’s van de regioproeverij

De proeverij van afgelopen dinsdagavond is uiteraard vastgelegd voor het nageslacht door club-fotograaf Dick de Jong. Hieronder een paar plaatjes!

Let vooral op de hoeveelheid notitieboekjes 🙂 Ik ben daar uiteraard ook schuldig aan, maar je weet op zo’n moment wel dat je met echte whisky-nerds te maken hebt!

Posted in - News and Announcements | Leave a comment

Regioproeverij Noord-Holland

Eens in de zoveel tijd worden door de leden van de Usquebaugh Society regioproeverijen georganiseerd. Gezien ik in Krommenie woon en het mijn beurt was, was gisteren de Noord-Holland proeverij bij mij thuis.

Om een uur of zeven begonnen de eerste gasten binnen te druppelen en kwamen de flessen op tafel. Iedereen had ‘een’ fles meegenomen. Uiteindelijk stonden er met 8 man ongeveer 30 flessen op tafel. Uiteraard heb ik niet alles geproefd, maar ‘slechts’ een selectie:

Buchanan 18: Een oude blend, van vroeger. Heeft wat last van de oude fles. Appel in de neus. Vrij felle in je mond en hij smaakt veel jonger dan ie is. Erg granig en de afdronk is heel snel weg.

1-ster


Springbank 14, Cadenhead, 1991 – sep 2006, sherry butt, 53,9%: tikje rook, oude geuren zoals leer, ook fruitig en een beetje hout. De smaak is ook redelijk fel, schroeiend hout en sherry. Een lange afdronk die niet veel toevoegd aan de smaak, maar wel erg lekker is!

4 sterren


Clynelish 10, Dewar Rattray, 01-10-1996 – 20-10-2006, sherry refill cask #8251, 59,7%: Erg kruidig en zoet. Geen fruit (huh?). Drogend en vrij gesloten. Wel een lange afdronk en weer sherry smaken.

2 sterren


Longmorn 1967, James MacArthur Old Master’s,  1967-2002, vatnr 579, 57,1%: Sherry, kersen, en zacht droog fruit in de neus. Rozijnen en perzik in de smaak, en erg verwarmend. Tikje rook en leer, maar superlange afdronk. Fantastische whisky (dus bedankt Dick)!

5 sterren


Bunnahabhain 35, Adelphi, 1974-2009, vatnr 4780, 56,6%: SHERRY, anijs, noten in de neus. Vrij fel en zoet in de mond, ook redelijk drogend. De afdronk geeft nog meer sherry, maar ook pruimen. Wederom fantastisch (en wederom bedankt Dick)!

5 sterren


Ben Nevis 16, Cadenhead, 1990-2007, 66%: De neus biedt iets van aardappels en terpentine. Doet me denken aan de Samagondie ik ooit in Belarus geproefd heb. Veel alcohol die de smaak wegdrukt. Nagenoeg geen finish, gek genoeg.

3 sterren


Bunnahabhain 1976, 48,1% (verder geen data genoteerd): Een beetje een kazige neus, vrij veel alcohol geur. De smaak en afdronk kwamen na de Ben Nevis neit echt over. Slecht getimed.

3 sterren


Ledaig Berry’s Own, 2005-2010, 62,7%: Zoet en veel kruiden, witte peper en later wat zout in de geur. De smaak is enorm fel en drogend. Wel erg zoet ook. De afdronk zet dezelfde trend voort. Een lekkere whisky, vooral voor de leeftijd!

4 sterren


Caol Ila 1978-1992 (verder geen data): Zilt en grassig in de neus (hoe kan het ook anders bij Caol Ila), de smaak is wat melkig en brengt bloemen en planten. Lange finish, zout maar ook iets fris zit er in.

4 sterren


Glen Garioch, Murray McDavid, 1993-2005 en 13 jaar oud (do the math…), 46%, Bourbon en Grenache noir rijping, gefinished in een Banyuls vat: Echt een Bruichladdich product, met al die rare wijnvaten. Het was al laat, en het enige wat ik qua geur heb opgeschreven is Rozijnen. Bij de smaak staat Rozijnen en bij de afronk, je raadt het al: Rozijnen. Redelijk simpel, maar helemaal niet gek.

3 sterren


Al met al een zeer zeer geslaagde avond die ik echt super gezellig gevonden heb, dus iedereen die er was: Bedankt!

PS: Ook Leon bedankt voor zijn inbreng! Ik zal er zeer binnenkort eens van gaan genieten.

Posted in - Blended Whisky, Ben Nevis, Bunnahabhain, Caol Ila, Clynelish, Glen Garioch, Ledaig, Longmorn, Springbank, Tobermory | Tagged , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment

Knob Creek komt met goed nieuws

Knob Creek Single Barrel ReserveHet concern achter Knob Creek, Beam Global, heeft recentelijk aangekondigd dat de Knob Creek whisky een nieuwe variant krijgt, namelijk de Single Barrel.

Momenteel is er van Knob Creek alleen de 9 jaar oude small batch. Dat houdt zoveel in dat ze zeer kleine hoeveelheden per keer bottelen en dat de batch nummers op de fles geprint zijn. Dit is voor een distilleerderij natuurlijk handig, want zo kunnen kleine variaties optreden zonder dat dat erg is. Iets wat je bijvoorbeeld bij Johnny Walker Red Label als negatief zou worden ervaren.

De Single Barrel komt vanaf januari in Amerika in de winkels en zal waarschijnlijk, op den duur, ook wel in Europa verkrijgbaar gaan zijn. Ik ben in ieder geval enthousiast, gezien ik de small batch ook al een fantastische bourbon vindt.

Vorig jaar kwam Knob Creek nog in het nieuws doordat ze even geen 9 jaar oude whiskey meer hadden. De droogte, zoals ze het noemde, was een hele mooie manier om van een tekort aan whiskey toch een positieve reclame campagne te maken. Nu hebben ze gelukkig wel weer genoeg, ze hebben zelfs zoveel dat er een nieuw type bij komt.

Volgens het label wordt deze uitvoering gebotteld op 120 proof, wat op 60% alcohol neerkomt. De prijs zal in de USA zo’n 10 dollar hoger gaan liggen als de normale Knob Creek. Wat dat buiten The States zal betekenen is natuurlijk de vraag.

Lees meer hierover op het blog van bourbon expert Chuck Cowdery!

Posted in Jim Beam, Knob Creek | Tagged , | Leave a comment

Jaarlijkse Diageo whisky’s

Elk jaar brengt dranken concern Diageo half oktober hun jaarlijkse ‘premium’ whisky’s uit. Dit zijn over het algemeen een aantal flessen van distilleerderijen waar ze elk jaar wat van uitbrengen. Ook dit jaar zijn daar waarschijnlijk weer de ‘standaard’ flessen:

  • Port Ellen (30 jaar oud?)
  • Brora (30 jaar oud?)
  • Lagavulin 12 Cask Strength
  • Caol Ila Unpeated, 12 jaar oud deze keer

Vorig jaar hebben ze, naast de Distiller’s Editions ook een aantal flessen van onbekendere distilleerderijen uitgebracht. In 2009 waren dat een 20 jarige Pittyvaich, en 18 jaar oude Mannochmore en een 23 jaar oude Benrinnes. Alle drie waren ze erg lekker en vooral interessant omdat er van deze distilleerderijen nauwelijk of niets te vinden is onder het officiële label.

Diageo 2010 Limited Releases

Dit jaar staat dat ook weer op het programma (let op, dit is vanuit Diageo nog niet bevestigd):

  • Auchroisk (de leeftijd is slecht leesbaar op de afbeelding)
  • Glenspey 21
  • Glenkinchie 20
  • Talisker, zonder aangegeven leeftijd

Ik ben eigenlijk over alle 4 de bottelingen wel enthousiast, en over de jaarlijkse uitgaven ben ik eigenlijk altijd wel enthousiast, behalve dat de Brora en Port Ellen over de 300 euro gaan… Die twee komen er dus niet, maar de rest staat altijd wel op mijn wishlist! Uiteindelijk is het toch kiezen of delen, dus lekker naar het festival in Leiden om daar alles te proeven!

De Talisker kan, afhankelijk van hoe zeldzaam deze is nog wel eens erg duur uitvallen, maar gezien er geen leeftijd op staat denk ik dat dat wel mee zal vallen.

De informatie is afkomstig  van het Edinburgh Whisky Blog

Posted in - News and Announcements, Brora, Caol Ila, Lagavulin, Port Ellen | Tagged , , , , | 4 Comments